Yıllarca süren arkadaşlıkların bir anda bitmesi normal mi, yoksa bu devirde gerçek dostluk bulmak imkansız mı oldu?

Bazen geriye dönüp bakıyorum da, bir zamanlar her gün konuştuğum, 'asla kopmayız' dediğim insanlarla şimdi tamamen yabancı gibiyiz. İşin kötü yanı, ortada büyük bir kavga veya ihanet bile yokken, sadece bir tarafın değer vermeyi bırakması ya da o sosyal dengenin bozulması yüzünden koskoca dostluklar bir anda çöp olabiliyor. İnsan kendini bir süre sonra o çemberin içinde değersiz ve dışlanmış hissetmeye başlıyor.
​Sizce bu devirde gerçekten çıkarsız, samimi ve uzun ömürlü arkadaşlıklar kurmak imkansız mı oldu? Bir insanın artık size eskisi gibi değer vermediğini hissettiğinizde o arkadaşlık grubunu veya kişiyi tamamen hayatınızdan silip atıyor musunuz, yoksa zamana mı bırakıyorsunuz?
​Dost kazığı yiyenler ya da 'en yakınım' dediği insanla bir anda selamı sabahı kesenler... Bu vefasızlık hissiyle nasıl baş ediyorsunuz?
Yıllarca süren arkadaşlıkların bir anda bitmesi normal mi, yoksa bu devirde gerçek dostluk bulmak imkansız mı oldu?
Cevapla