Eşimin arkadaşlarıyla rahatça görüşüp bana sıra gelmeyince ben mi abartıyorum, tutumum mu yanlış?

Benim o gün ödeyeceğim para çok az olacaktı ama yine de istemedi belki acil bir şey olur dedi. Üzülsem de tamam dedim gitmedim.
O hayır demesine rağmen ben onun gibi çekip çıkmak istemiyorum. Sonra kavga ederiz olay çok büyür hiç gerek yok.

Amin sağolun. Benim bu konuda ne yapmam gerekiyor. Bir yol gösterir misiniz

Bunu denedim. Bugün çıkmadan önce söyledim ama offladı beni darlama dedi. Büyük ihtimalle iş stresinden kaynaklı bunalmış ve arkadaşlarıya oturup konuşmaya ihtiyacı var. Gitsin tabiki de ona iyi gelen şeylerde onu teşvik ediyorum her zaman.
Ama olaya tek taraflı bakması beni üzüyor. Üzüntüden ona kırıcı bir mesaj atmaktan korkuyorum

Anlamadım

Birlikte çıkıyoruz ama insan bazen arkadaşıyla da vakit geçirmek istiyor. Benim onu kısıtlamaya hakkım yok. Benle evlendi diye kendisini silmemeli. Hobileri ve güzel dostları var onları sürdürmede kendisini daima teşvik ediyorum ama bu son yaşananlar beni üzdü ve üzgünken konuşursam kırıcı olurum. Bu durumu nasıl halledeciğimi bilmiyorum

İlk başlarda sürekli dışarı çıkar geç vakitlere kadar gelmezdi. şu an daha iyi haftada bir defaya indi çok şükür.

Evet ama bu noktada sorun yaşıyoruz. Eşime göre bunun sorun olduğunu sanmıyorum lakin beni üzüyor bu durum. Onun başına buyruk davranması ama bana gelince istediği gibi engel olup izin vermesi haksızlık gibi geliyor.

Arkadaşlarımla buluşmak istediğimde ve dışarda vakit geçirmek istediğimde bazen çıkmamam için gereksiz bahaneler buluyor. O istediği zaman bana sormadan çıkıp gidiyor ben onu asla sıkmıyorum.

O gün arkadaşımla çıkmamı istememesini anlayabiliyorum. Mantıklı bir gerekçesi vardı ama aynı şeyi ben talep ettiğimde başına buyruk davranması beni üzüyor. Sanırım kendini hala bekar sanıyor. Bilemiyorum.