Eşimin üstüne çok mu gidiyorum?

Eşim evlenmek için çok ısrar etti bunun bı yıl sonra olması gerekiyordu en azından biraz köşeye para eşya falan koymak lazımdı. Biz ilk eşyalı ev tuttuk ben iş bulamadım aylarca hicbiseyi ayarlayamadik. Annesinin evinde yaşadık bir süre sonra eşimi evden kovdular. Baska ev tuttuk hiç eşyamiz yok. Çamaşırı elimde yıkadım aylarca. Başkalarının verdiği eşyalarla evi biraz düzelttik. Ama hala iş yok burada insanlar günlük 100 liraya köle arıyor ve bunu normal görüyor. Eşim arabayı saticakti sözde borçları ödeyecektik kredimi kapatacakti ama yok arabayı da satmıyor. Bütün her şey hacizlik oldu eve ekmek alamıyoruz bazen ama bunlar çok normalmiş ve ben katlanmak zorundaymisim gibi davranıyor. Tamam esinim katlaniyorum ama en azından bı minnetin olsun zorundaymisim gibi davranma dimi ben gayet rahat güzel bı hayatın içinden birden yoksulluğa düştüm ve alisamiyorum bütün gün evdeyim bana dışarı çık diyor. Ben alıştım dışarda bir şey beğenip alamayınca zoruma gidiyor. Herşeyi düzeltip evlenmek varken birinin hayatını bu kadar değiştirmek normal mi hiç mi zoruna gitmez insanın. Bana sürekli neyin var diyor moralim bozuk görünce çok abartiyorsun diyor gerçekten abartıyor muyum bu tavirlari beni soğutuyor