Ne yapmalıyım bıktım artık?

Kendi memleketimiz değil kimseyi tanımam etmem, ilk geldiğimizde arada kafeye gidiyordum tek başıma. Kafeye gittim diye karakolluk olduk şaka yapmıyorum, annem bir daha eve gelmeyeceksin eskort tarzı şeyler söyledi. Akşam saat 8'di. Hiç arkadaşım zaten yok, psikoloğum arada topluma karış sürekli evde yemek temizlik yapılmaz demişti. O da yetmedi, akrabalar arıyor kafeye gitme yaptığım da bir şey yok bir Türk kahvesi içip döndüm ya. Kendisi memur, çalışan biri, babamla ayrılar, görüşmüyoruz. Hani ev hanımı ilkokul mezunu olsa tamam diyeceğim de bu kadarı nedir. Ben 19-22 yaşlarımda 2 kere üni kazandım, tutturdu gidemezsin. Başka şehirde ne haltlar yiyeceksin. Olduğum yer küçüktü ne bir iş imkanı oldu ne bir şey, hiç bir şekilde kendimi geliştiremedim. 21 yaşlarımda da darp raporum var gündüz vaktiydi, dışarıdan gelmiştim bir şey fırlattı, yüzüm kesildi bildiğiniz. O şekilde kendi başıma hastaneye gittim. Hastanede tomografi, kulak zarı vs. bir sürü şeyime bakıldı, doktor Allah korumuş hanımefendi dedi. Şimdi de arkadaşlarım sende sorun mu var diyor, 25 yaşında evlenmemişsin, milletten ne eksiğin var diyerek mobbing görüyorum. KPSS hazırlanıyorum atanacağım desem de yok, sınava 3 ay kalmış bu tutturdu adam bul evlen, nereden bulacağım diyorum, yolda ara diyor, sokağa çıkıp milleti durdurup mu tanışayım bu ne rezilliktir, bir de burası güvenli bir şehir de değil, kimseyi tanımıyorum. Bir kişiyle tanıştım geçen sene, o da niyeti kötüydü, anladınız siz, sonradan takıntı yaptı, bir de zor kurtuldum. Haberleri görüyoruz her yer kadın cinayeti, beni sürekli yabancılarla muhatap olmaya zorluyor ki yemin ederim kimsenin ciddi düşündüğü yok, amaçları hep belli. Bu devir kötü, ekonomiden dolayı kimse istemiyor diyorum, arkadaşımın kuzeni biri 30, öteki 33 bekar, onlara kimse bunu yapmıyor diyorum, bu arkadaşının 20 yaşında evlenip 3 çocuk yapan kızlarını övüyor. Ya kendin evlendin de ne oldu değil mi, boşandı, babam hiç ilgilenmedi, hayatı mahvoldu. Bu yaşımda başlamadı bu olaylar, 22 yaşından beri 2 günde bir erkek konusu. Uyanıyorum mesela, işlerim var o gün, kalk şurayı temizle kalk bunu yap, bir yandan evlen git ne duruyorsun. Evde boş duruyormuşum, başkası olsa 1 ayda hemen bulur evlenirmiş. Çok kişilere bu konuyu anlattım, hepsi de daha mesleğin bile yok, düzenli işin yok neyle evleneceksin diyor. Sonra bunu geçtim, ben 2 kere evden ayrıldım. Birinde zorla geri getirdiler 21 yaşındayken. Ötekisinde ise geçen seneydi, yazlık yere çalışmaya gittim, telefonum asla susmadı. Onu engelledim, başkaları aradı geri gel geri gel diye, 1 ay sonra döndüm, bu sefer de boş ver git sokağa diyor, e ben zaten ev tutmuştum, her şey hazırdı, kendisi tansiyonum çıkıyor evi kim temizleyecek yok orada başına iş gelir diyerekten beni geri getirdi. Sonuç ne. Ben anlamıyorum ne yapmalıyım, aşırı bunaldım, işe girsem 1 aylığa o para yine yetmeyecek, kapora, kira bedeli var. Arkadaşlarımın çoğu 28-29 yaşında bekar, açık giyinen, şehir şehir gezen tipler, daha bir kişiden duymadım evli değil diye şiddet görmüş, çocuk yapmaya zorlanmış. Taşınsam en az 90 bin lazım ve çalışsam da eve vermem bekleniyor zaten, biriktiremem. Zar zor iş buluyorum senden utanıyorum diyor, işten çıkıyorum evdesin utanıyorum diyor. Uzağa gidiyorum her gün beddua küfür, eve geliyorum evden git. Kalp ritim bozukluğu oluştu bende, hormonlarım bozuldu, inanın her gün başka bir yerimde bir şey çıkıyor, gören ilk bakışta diyor hayat enerjin yok, yüzüne çok yansımış diyorlar.