Ev hanımı olmak çok zor bence?

Zor tabii ki, kolay olur mu hiç? Allahü Teâlâ yardımcıları olsun tüm ev hanımlarının. Benim düşüncem, içten gelen sesim tam olarak şöyle söylüyor: Dışarıdan bakıp "Alt tarafı evde oturuyor" diyenlere hiç kulak asmayın, o iş öyle değil. Ev hanımlığı dediğin şey, mesaisi, tatili, maaşı, emekliliği olmayan; tek kişilik dev bir işletmeyi her gün sıfırdan çekip çevirmektir. Bir gün salonda bir şey kırılır tamirci olursun, bir gün bütçe sıkışır ekonomist olursun, her gün de o mutfakta şef aşçısın. Üstelik bu işin "Bugün de canım istemiyor, dükkanı açmayayım" deme lüksü bile yok.

Şöyle net ve keskin konuşalım: Evin yükünü omuzlamak, sadece fiziksel bir yorgunluk değil; aynı zamanda büyük bir zihinsel emektir. Herkesin düzenini düşünmek, her eksiği önceden sezip koşturmak asil bir duruş ve sabır ister. Kitap cümlelerini, o süslü lafları bir kenara bırakıp açıkça söyleyeyim; ev hanımlığı bence görünmez bir kahramanlıktır. Bu emeği küçümseyenler, hayatın gerçek yükünü henüz sırtlamamış olanlardır. O yüzden her zaman dik durmak, yapılan işin kıymetini bilmek ve bu ağırbaşlı, cesur emeğe saygı duymak gerekir. Kendinden emin, ne yaptığını bilen her kadının emeği kutsaldır; o ev yuva oluyorsa, arkasındaki o asil sabır sayesindedir

.