Abim çocuğumun yanında bana bağırıp tekme savurdu, eşime anlatmakla hata mı ettim ve ailemle nasıl mesafe koymalıyım?

Merhaba arkadaşlar, bugün bayram ama hayatımın en kâbus dolu gününü yaşadım. Sizin fikirlerinize, benzer şeyler yaşayanların tecrübelerine çok ihtiyacım var.

​Bugün bayram sabahı kayınvalidemlere kahvaltıya geçtik. Abimler de annemlere geçecekti. Biz oradaki işimizi bitirip saat 9 gibi annemlere geçtik çünkü eşimin 10'da kurban yerinde olması gerekiyordu. Eve bir gittik; annem sofrayı kurmuş, babamla öylece bekliyorlar. Ne gelen var ne giden... Annem mesaj atmış, ona bile dönmemişler. Eşim kurban yerine gitmek zorunda olduğu için ayrıldı, biz yarım saat daha bekledik ve abimler anca geldiler. Babam "Neredesiniz, acıktık" deyince de "Geç yattık" falan diyerek aşırı umursamaz davrandılar, yengemin suratı zaten beş karıştı.

​Asıl olay kahvaltıdan sonra koptu. Yarın memlekete gideceğiz. Abime çekine çekine "Abi yarın kaç gibi gideriz, saat belirleyelim de ona göre çıkalım" dedim. Çekindim çünkü hemen sinirlenen biri. Bana "Yarın olsun hayrolsun" gibi geçiştirici bir cevap verdi. Ben de "Abi o işler öyle olmuyor, şimdiden konuşalım" deyince bir anda saçma sapan bağırmaya başladı. "Niye bağırıyorsun" dediğimde iyice yükseldi. O sırada kucağımda 3,5 yaşındaki oğlumu uyutmaya çalışıyordum ayaklarımda. Çocuğum korkudan ağlamaya başladı, döndü bir de küçücük çocuğa "Sus!" diye bağırdı.

​Ben "Beni bağırarak sindiremezsin abi, şımarık gibi cevap verme" deyince üzerime yürüdü, "Bir tane patlatırım" gibi bir şey söyledi. Sonra yengeme döndü, "Sen bir dışarı çıksana" dedi. O an benim filmim koptu, "Hayırdır abi, sen ne yapacaksın da karını dışarı yolluyosun?" dedim. Bu sefer bana tekme savurmaya başladı. Çocuk çok ağlıyor diye onu aldım, arabaya kaçtım, onlar da balkona çıktılar.

​Bu onun ilk vukuatı da değil. Ben küçük oğluma hamileyken, karnım burnumdayken de bana aynısını yapmıştı, "Seni çocuğunun gözü önünde döverim" diye tehdit etmişti. Bugüne kadar "abimdir, yuvamızda huzursuzluk çıkmasın, eşimle karşı karşıya gelmesinler" diye hep sustum, alttan aldım, eşime tek kelime etmedim. Annemle babam ise "Bayram bayram problem çıkarmayın" diyerek olayı tamamen halının altına süpürmeye çalışıyorlar, kime nasıl şerbet vereceklerini şaşırmışlar. Getirdiği bayram harçlığını da kabul etmedim, anneme bırakıp yüzüne çarptım.

​Bu sefer susturamadı beni, "Sen benim için bittin" dedim. Sonra dayanamadım, kurban yerindeki eşime her şeyi mesajla anlattım. Eşim mesajı okuyunca şok olmuş, "Baş aşağı titreme geldi, o tekme bana da savrulmuş oldu, sen karışma ben eylemle çözeceğim bu işi, iyi bir dayak istiyor" dedi. Ben sakinleştirmeye çalıştım, esnaf olduğu için sinir anında insan yönetme becerisine güvendiğimi söyleyip "Kesinlikle şiddet, eylem istemiyorum, sadece ağırlığını koy" dedim. Eşim de "Kafana takma, çocukların yanında sana bağırması, karısını dışarı çıkartmaya çalışması ne demek, ben halledeceğim" diyerek arkamda dağ gibi durdu.

​Şimdi size soruyorum; bu saatten sonra öz aileme ve bu abim olacak şahsa karşı nasıl bir mesafe koymalıyım? İşlerin daha da kötüye gitmesinden korkuyorum ama bu çiğliğin normalleşmesini de artık kabul etmiyorum. Kaç kişi böyle şeyler yaşayıp sonra normal hayatına dönebildi? Fikirlerinizi bekliyorum.