Hiç bir tane bile arkadaşım yok bu bir sorun mudur?

Bu psikolojik rahatsızlık erken yaşta yani ergenlikte başlayıp tercih dışı oluşan yalnızlık için geçerlidir diye düşünüyorum. Yani bunu tercih eden bir insanda bir sorun olmaz herhalde. Yani bunu seçen insan çok azdır zaten ama yine de vardır diye düşünüyorum.

Tabii canım, o yüzden yalnızlığı seçen insan çok azdır dedim. Yani yapımız gereği sosyal canlılarız zaten, tamamen yalnızlık çok zor. Schopenhauer bile insanlardan çok şikayetçi olmasına rağmen yalnız olduğu için yakınan bir insanmış. Aslında yalnızlığı seçen insan bile psikolojik olarak normal değildir ya. Psikoloji falan mı okudun?

Anladım bende direkt olarak psikoloji üzerine bir şey okumam ama genel olarak insan doğasını incelemeyi ve üstüne düşünmeyi seviyorum. Ne kadar yalnızlık en iyisi diye övünen tip varsa içten içe olduğu durumdan da rahatsız oluyor. İnsanlar bazen kendine karşı bile dürüst olamıyor.

Ailelerinde payı var bu durumda bazıları çocuğu öyle bir şişiriyor ki hani çocuk egoist ve narsist bir şekilde yetişiyor sonrasında otistik davranışlarından dolayı kendini yalnız bir şekilde buluyor ve sorunu kendisinde değil onunla arkadaş olmak istemeyen insanlarda arıyor. Toplumda daha binlercesi vardır öyle tiplerin ama işte bazıları cesaret edemiyor anca böyle sosyal medyada falan nefret kusuyor ve ben açıkçası şu hayvanları öldürüp işkence eden tiplerin bile potansiyel katil olduğunu düşünüyorum. Jean-Christophe Grangé'nin Siyah Kan romanını dün bitirdim okursan bence çok seversin. Tam ters köşe eden bir roman ve bir katille kendini kadın bir gazeteci olarak tanıtan bir insanı konu alıyor spoiler vermiyim ama güzeldi.

Rica ederim. İyi geceler