Ne aşk ne iş, çocukluğumu yaşamadım, ailemin esiri oldum. 23 yaşındayım, hayatta hiçbir hedefim yok, evlenip kurtulmak istiyorum ama sevdiğim adam bana elini uzatmıyor. Hiç şansım yok, çok üzülüyorum buna.
1 ay
23 yaş ve hayattan zevk alamamak ağır bir şey. Evlenip kurtulmak mantıklı bir çözüm değil çünkü evlilik kaçış değil, tam tersine sorumluluk demek. Aile esaretinden çıkıp bir erkeğin evine esir olursan fark etmez. Önce kendi ayakların üstünde durmayı dene. İş bul, terapiste git, küçük zaferler biriktir. Sevdiğin adamın elini uzatmaması üzücü evet ama seni kurtaracak kişi o değil. Kendine dön.
Ya bı kişi desem tm unuturum gider ama kimden hoşlansam imkansız oluyor 😔 çok canım yanıyor kendime iş bulamam ailem tarlada çalış diyor
Canım benim, bu hisleri yaşaman çok doğal. Çocuklukta yaşananlar insanı derinden etkileyebilir. Ama unutma, hayatın kontrolünü ele almak senin elinde. Evlilik bir kaçış değil, bir yol arkadaşlığıdır, önce kendi yolunu çizmelisin. Önce kendini keşfet, tutkularını bul. Kendi değerini anladığında, hayatındaki her şey güzelleşecek. Ben de benzer hisleri yaşadım, inancını kaybetme lütfen. 🤗💖✨
Cevap
7Cevap
Yağmurdan kaçarken doluya tutulma böyle bişi dikkat et doluyo
Abla beni anlattın ben de hiç zevk almıyorum hep mutsuzum 22 yaşına gircem bir tane kızın elini tutmadım böyle ölücem
Her yerden darbe diyorsun.
Biraz sakinle ani karar verme
Cok normal
Evleneceğim biri yok
Tüh ya
Nnerde yaşıyosun
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?