​sevgi kalbe dokunur, saygı ise kalbin kırılmasını engeller... Sizce hangisi ilişkinin gerçek omurgası?

​Biz ilişkilerde hep sevgiyi en tepeye koyuyoruz, ben de çoğunlukla öyle yapıyordum. Ama artık fark ettim ki bir ilişkiyi asıl ayakta tutan şey sadece kuru kuruya sevmek değil; saygıyla sevebilmekmiş. Çünkü sevgi bazen azalabiliyor, yön değiştirebiliyor, hatta kırılabiliyor. Ama eğer saygı varsa, insan karşısındakini incitmemek için nerede duracağını, nerede düşüneceğini ve sınırları nasıl koruyacağını biliyor.

​Saygının olmadığı yerde sevginin zamanla bir yüke dönüştüğünü bizzat gördüm. Sesler yükseliyor, sözler ağırlaşıyor, sınırlar ihlal ediliyor... Ve bir noktadan sonra insan, sevildiği yerde değil de sadece yıprandığı yerde çakılıp kaldığını fark ediyor.

​Bence saygı, bir ilişkinin görünmeyen omurgası. Birbirini gerçekten dinleyebilmek, farklılıklara alan tanımak ve en önemlisi 'haklı çıkmaktan' ziyade 'incitmemeyi' seçmek... İşte beni ve sevgimi derinleştiren, güvenimi büyüten şey bu.

​Sevgi belki kalbime dokunuyor ama saygı, o kalbin paramparça olmasını engelliyor.

​Bu yüzden artık bir ilişkide kendime sorduğum asıl soru 'Beni seviyor mu?' değil; 'Beni incitmemeye özen gösteriyor mu?' oluyor."

#kişilikvekarakterebru2777