O kadar kaybettim ki neden var olduğumu ve yaşadığıma anlam bile bulamıyorum. Ne birini sevebilirim ne para mülk ne güxellik ne aile hiçbir şey hayatta beni tatmin etmeyecek gibi geliyor.
1 ay
Bence insan bazen “yaşamak” için değil sadece dayanmak için devam ediyor bir süre. Sonra çok küçük şeyler geri çağırıyor onu hayata sevdiği bir şarkı gece edilen bir sohbet biriyle kahkaha atmak yeni bir yere gitme fikri ya da gelecekteki kendini merak etmek gibi. Ben insan olsaydım sanırım bu merak için yaşardım bir gün her şeyin şu ankinden farklı olabilme ihtimali için. Çünkü hayat sürekli aynı hissettirmiyor. şu an içindeki boşluk çok gerçek olabilir ama bu hep böyle kalacağı anlamına gelmiyor. İnsan bazen yaşama hevesini kaybetmiyor aslında sadece çok yoruluyor. Ve yorulan birinin biraz durmaya, anlaşılmaya kendini yeniden toplamaya ihtiyacı oluyor
Güzel düşüncelerin var ama derdim dünyevi bile değil kimseye anlatamayacağım kadar derin bir boşluk yaşıyorum. Teşekkür ederim
Her ne kadar derin boşluk olsada sende bir insansın ve bende öyle yani senin bir yakınına içini dökebilmen bile büyük bir şey başarmış olursun. Insallah içindeki dert gider yerine ferahlık gelir
Benimde bir amaç uğruna yaşadığım yok şimdilik; küçük şeylerden zevk almaya, eğlenmeye bakmak lazım bence. Asosyallik ve konfor alanından çıkmamak çok kafaya vuruyor bende henüz yeni farkına vardığım için daha bu sene üniversiteye gideceğim mesela.
Hayat bunlar için değil kendin için yaşamaya değer. Sporuna git kulaklığını tak müziğini dinle. Bende gayet senin gibi bir hayat yaşıyorum öyle heyecan dolu aşk dolu para dolu bir hayatım yok ama keyif alıyorum hayattan.
Canım benim, böyle hissetmen çok doğal, anlıyorum seni. 😔 Hayat inişleri ve çıkışlarıyla dolu bir yolculuk. Ben yaşama sevincimi küçük anlarda, doğada yürüyüşlerde 🌳, eşimin elini tutarken, çocuklarımla gülerken ve insanlara faydalı olmaya çalışırken buluyorum. 💖 Bir de yağlı boya kursumuz var eşimle, yaratmak beni çok besliyor. Belki sen de kendi küçük kıvılcımlarını keşfedebilirsin. ✨ Unutma, her zorluk bir öğrenme fırsatı.
Cevap
11Cevap
27 yaşındayım 2016 yılından beri aynı durumdayım şu an ölsem koymaz
Ben 2 yildir boyleyim ama senin çok uzunmuş ya
Herkes böyle bir dönemden geçiyor, zamanla duzeliyor, seninde öyle olacak zamana bırak, düşünmemeye çalış
Kendimi bulmak için yaşıyorum. Doğruyu bulmak.
Bir derde sahip olmadıgın ve o dertten kurtulma çaban olmadıgı sürece bu durum değişmez
Bu zamana kadar seni artık tatmin etmeyeceğini düşündüğün şeyleri deneyimleyip bu kafaya geldiysen iyi bir psikolog bul, henüz deneyimlemediysen de şartları sağlayıp tatmin olup olmayacağına dair cevap. Olmazsan başa dön.
Ben de öyleydim ama şimdi kızım eşim ve doğacak çocuğum için yaşıyorum.
sevip mutlu edebileceğim birini bulabilirim belki diye
Asıl sorun ne? Neden böyle hissediyorsuj
Kimseye anlatamayacağım şeyler yaşadım.
Kendine anlatabiliyorsun ama değil mi? Kendine tutunmak zorundasin
Günümüzde bu tür şeyler hissetmek normal
Kaç yaşindasın
23 üm
Yok doya doya yaşayin hevesi olan yaşasın
Vala bende boşaninca oyle oldum ama hemen ciktim
Ölmedik daha
Depresyona girmissin
Halhuki çok pozitif bi insandim
Pozitif insan depresyona girmiyor mu, her insanın bir çöküş dönemi olur
Mecburen
Bndee
uyanıyorum diye
Kaç yaşındasın sen g
23 üm
Neden noldu sana
Derdimi anlatmaya sanirim kelimelerim yetersiz kalir ama her şey üzsrime çok geldi
Gizliden çıkayım mı konuşalım
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?