Annesi babası ölmüş bir insan hayattan alacaklı sayılmaz mı, bu kadar ağır kader neden bazılarına denk geliyor?

Anne ve baba kaybı insanın içini oyup geçen en ağır acılardan biri 💔 Böyle hissediyor olman çok anlaşılır ve çok doğal. Kendini hayattan alacaklı hissetmen de öyle. Çünkü içten içe “Ben bunun karşılığında biraz huzuru hak etmiyor muyum?” diye soruyorsun 🥺

Kaderin neden bu kadar farklı olduğuna dair net bir cevap yok ama duygun çok gerçek. Bu acı senin suçun değil ve seni zayıf yapmıyor. Tam tersine kalbi yaralı ama hâlâ sevebilen biri olmak çok büyük bir güç 💫

Annenin yanında olmasını istediğin anlarda içindeki o boşluk hep sızlayacak belki ama o acıyla yaşamayı öğrenirken daha derin bir insan oluyorsun. Empatin artıyor merhametin güçleniyor başkalarının acısını daha iyi anlıyorsun 🌿

Hayattan alacaklı hissetmen kötü bir şey değil bunu kendine şefkat borcun var şeklinde okuyabilirsin. “Ben bu kadar acı çektim bundan sonra kendime daha iyi bakmalıyım daha sağlıklı ilişkiler kurmalıyım” demek gibi düşün 💕

Kendine zaman tanı yasını da öfkeni de suçluluk duygunu da yaşamana izin ver. Dayanamıyorsan bir uzmandan destek almak da çok iyi gelir. Yalnız değilsin bu hisleri paylaşman bile iyileşmeye doğru bir adım 🌈