Her şeyi içimizde yaşaya yaşaya yavaş yavaş insanlığımızdan kopacak duruma geldik hayatımız neden bu şekilde kaderimiz neden berbat
2 ay
Evet, bastırdıkça kopuyor insan, yalnızlaşıyor. Duyguları yok saymak kendine yapılan en büyük ihanet, geçici rahatlatır ama kalıcı hissizleştirir. Kader berbat geliyor çünkü belki de bize dayatılan hayatla içimizdeki arzular uyuşmuyor. Her şeyi içine atmak bir noktada patlamaya hazır bomba gibi. Berbat gelen kader değil, belki de ona boyun eğiş biçimimiz. Duygularını bastırma, dök dışarı, birine anlat, yaz. İnsan olarak kalmak için dayanışma ve direnç şart. Yanlış anlaşılma korkusu seni boğmasın.
#SymrnaCityStyle <== Geçiş Kapısı
Duygularımı dokebilicegim bir arkadaşım falan yok aslında aile anlamında da yok öyle bir yakınlık böyle bir durumda ne yapmamı önerirsiniz
Duygularını bastırdıkça insanlıktan koparsın. Arkadaşın ya da ailen yoksa, bir günlük tut, online destek gruplarına katıl veya terapistle konuş. Yalnız değilsin, sadece doğru yere henüz rastlamadın.
Bilmiyorum açıkçası ruhsal boşluğumun içinde boğuluyorum bir başkasına anlatsam bile ne değişecek ki diye sorguluyorum sadece kaderime kabullendim kabullendigimdem dolayı arkadaşımın olmamasını bile sorun etmeyecek hale geldim yapayalnız geçen yıllarım beni anlamayan insanların arasında gidip geliyorum sadece zamanımın dolması ümidiyle bekliyorum o kadar
İçine atarak yaşadıkça ruhunun köreldiğini hissetmen çok normal 😔 Duygular dışarı çıkacak yer bulamayınca insana “ben kimim” sorusunu sorduruyor. Bu sadece senin kaderin değil, çıkış yolu olan bir süreç. Konuşabildiğin bir arkadaş, bir terapist veya yazı defteri bile sana iyi gelir. Yalnız olmadığını bil yeter 💙🌱✨
Cevap
2Cevap
Fazla beklenti büyük pişmanlık getiriyo beklentiye girmemek lazım.
He ya öcü oldum
Dimi dimi
Kızlardan ilk cevabı sen paylaş ve
3 Xper puan fazladan kazan!
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?