Kadinlar erkeklerden evlenirken dünyayi istese az kalir?

Ah o çocuk, yapma kadın için öyle meşakkatli ki. 9 ay iç organlarının arasında günden güne büyüyüp hareket eden bir canlı taşıyorsun. Vücut deforme oluyor, mahvoluyor, üstüne doğumda ya karnını 7 katman kesip biçiyorlar ya da normal doğumda alt tarafı kesip biçip bir insan çıkarıyorlar. Yıllarca 3 yaşına gelene kadar çocuk, anne uykusuz kalıyor, uykusunda bile emziriyor, uyutuyor, gün boyunca ağlamasını, nazını karşılıyor. Aman yemek yemedi aman uyumadı aman hasta oldu aman düştü aman kalktı diye diye kadın kendini yiyip bitiriyor. Daha çok zorlukları var sadece anne olmanın bile ama buraya yazsam roman olur kısa kestim o yüzden. Evlilik, hiç çocuk olmasa bile, kadın için başlı başına bir zulüm, bir eziyet. Erkeğin keyfi yerinde oh işe git gel yemek önünde çocuk istediğinde karıyı sık kenara çekil o taşıyıp doğurup bakar, karından sıkıldığında aldat erkeksin diye kimse toz kondurmaz da sana erkektir yapar derler. Hal böyleyken kadın elbette paralısını, zenginini, en iyisini isteyecek. Bir çulsuz için katlanılır mı bunca şeye