Ölüm, deprem vs. olunca insanlar sanki dine bağlanıyor, onun dışında sekülerler
2 ay
Ateistin biri ormanda yürürken kendi kendine
"Kozmoz ne güzel şeyler var etmiş. Şu güzelliğe bak." diye keyifli keyifli yürürken, ilerde karşısına bi syı çıkmış. Ateist başlamış kaçmaya. Bu önde ayı arkada koşarken, ayı sonunda pençeyi takıp düşürmüş bunu. Tam üstüne çıkıp pençeyi vuracakken ateist haykırmış.
"ALLAHIM!"
Bi anda ayı taş kesilmiş. Gökyüzü kararmış. Gökten bi ışık hüzmesi yere doğru inmiş.
"Bunca zaman bana inanmadın. Varlığımı kabul etmedin. Şimdi sana neden yardım edeyim?"
Ateist cevap vermiş.
"Doğru. Sana inanmadım. Senden beni müslüman yapmanı bekleyemem. Ama en azından bu ayıyı müslüman yapabilirsin."
Gelen ses "İstediğin gibi olsun" demiş ve ışık hüzmesi tekrar gökyüzüne yükselmiş. Gökyüzü yeniden aydınlanmış. Ayının hareketleri sakinleşmiş. Ayı ellerini göğe açmış.
"RABBİM... Senin rızan için oruç tuttum. Senin verdiğin rızıkla orucumu açıyorum."
İnanç için korku şart değil ama korku çoğu insanda kapıyı aralayan duygu oluyor maalesef 😔 Ölüm veya depremle yüzleşince hayatın kontrolünün tam bizde olmadığını fark ediyoruz ve bu da insanı maneviyata yaklaştırıyor.
Bazıları sevgiden, meraktan, arayıştan inanıyor 💫 Bazıları da uzaklaşıyor. Herkesin yolu kendine özgü 🌿
Cevap
5Cevap
korkuyla inanç olmaz.
Emin misin depremde öyle görmedim ben
onlar istediği için değil çıkarı olduğu için inanırlar
Kendi imaninla ilgilensen bu seni niye yoruyor ki
Soru platformu 😏
Yo normalde de inanıyorum Allaha ama dindar değil.
Değilim *
O zaman inancın anlamı kalmıyor sanki
Tamam anlamı kalmadıysa artık inanmıyorum sen karar veriyorsun çünkü
Aynen öyle maalesef
İllaki etkisi var
Biraz evet ya
İnanmıyorum ama uçak düşünce müslüman olurum kesin
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?