Nasıl olacak böyle?

Bugün eşimin izin günüydü, beni gezmeye götürecekti… Evden çıkmadan "Yüzümde çok sivilce çıkmış" dedi, "Neden canım, neyi stres yapıyorsun sen?" dedim. "Bu hayatta senden başka stres kaynağı mı var?" dedi bana. "O ne demek?" dedim. "Boş ver, sanki çok da umrunda" dedi. Daha yola çıkmadan bütün moralim bozuldu, sessizleştim. Sonra beni deniz kenarına götürdü, arabadan indik, o bir uçtan yürüyor ben bir uçtan yürüyorum, kesinlikle konuşma yok.. Sonra ben gidip duvarın üzerine oturdum, o da ileride bekledi ayakta, ben de yanıma gelir diye bekledim, gelmedi, o da beni gelir diye beklemiş. Orada beni bırakıp kendi tek başına gitti, ben tek dolaştım, o tek dolaştı, ağladım sinirimden, çok doluydum zaten. Bakın, annesine 1 ay evde baktım, çıkmadım evden, kocamı göremiyorum. Evde sürekli iş, hizmet, hasta bakıcılık mı yapmadım, hizmetçilik mi yapmadım dedim eşime.. Birbirimize girdik.. Bizim evimiz en üst katta, ailesi en alt katta oturuyor. Eşim işten gelince kaynanamın evinde hep beraber yemek yiyoruz, 1-2 saat oturup evimize çıkıyoruz. Ben evimize daha erken gitmek, kocamla daha çok zaman geçirmek istiyorum, bunu dile getiriyorum diye benden kötüsü olmuyor. Evimize çıkıyoruz ya kafasını telefona gömüyor eşim ya da film izliyor, sohbet muhabbet etme, yüzüme bakma yok. O da evlendiği için pişman olduğunu söyledi sinirle, beni iyi tanıyamadığını, keşke evlenmeseydim dedi. Bunlar da beni çok kırdı, ben de onu çok kırdım, şu an konuşmuyoruz. Çok yıprandık nasıl olacak böyle