6 aylık evliyiz çok kavgamız tartışmamız oluyor, birbirimizi anlamıyoruz. Eşimin ailesiyle altlı üstlü oturuyoruz, eşim asker, 1 hafta eve gelemiyor. Ben bütün gün evdeyim kaynanamlarla beraber. Bakın, eşimin annesi merdivenlerden düştü, 1 ay ona baktım, evden çıkmadım. Hiç gelen giden misafir ağırladım derken çok yoruldum. Arkadan babasını hastaneye yatırdılar, ben de o sıra kendi ailemin yanına gitmek istiyorum dedim biraz olsun nefes almak için. "Babasına bakmak istemiyorum" oldu adım.. Eşimle zaman geçiremiyorum, eşimi göremiyorum, adam akıllı izinli olduğu günler bile hastane, sanayi, ailesiyle ilgilen derken baş başa zaman geçiremiyoruz ve bundan çok yakınıyorum. Bugün eşimin izin günüydü, beni gezmeye götürecekti… Evden çıkmadan "Yüzümde çok sivilce çıkmış" dedi, "Neden canım, neyi stres yapıyorsun sen?" dedim. "Bu hayatta senden başka stres kaynağı mı var?" dedi bana. "O ne demek?" dedim. "Boş ver, sanki çok da umrunda" dedi. Daha yola çıkmadan bütün moralim bozuldu, sessizleştim. Sonra beni deniz kenarına götürdü, arabadan indik, o bir uçtan yürüyor ben bir uçtan yürüyorum, kesinlikle konuşma yok.. Sonra ben gidip duvarın üzerine oturdum, o da ileride bekledi ayakta, ben de yanıma gelir diye bekledim, gelmedi, o da beni gelir diye beklemiş. Orada beni bırakıp kendi tek başına gitti, ben tek dolaştım, o tek dolaştı, ağladım sinirimden, çok doluydum zaten. Bakın, annesine 1 ay evde baktım, çıkmadım evden, kocamı göremiyorum. Evde sürekli iş, hizmet, hasta bakıcılık mı yapmadım, hizmetçilik mi yapmadım dedim eşime.. Birbirimize girdik.. Bizim evimiz en üst katta, ailesi en alt katta oturuyor. Eşim işten gelince kaynanamın evinde hep beraber yemek yiyoruz, 1-2 saat oturup evimize çıkıyoruz. Ben evimize daha erken gitmek, kocamla daha çok zaman geçirmek istiyorum, bunu dile getiriyorum diye benden kötüsü olmuyor. Evimize çıkıyoruz ya kafasını telefona gömüyor eşim ya da film izliyor, sohbet muhabbet etme, yüzüme bakma yok. O da evlendiği için pişman olduğunu söyledi sinirle, beni iyi tanıyamadığını, keşke evlenmeseydim dedi. Bunlar da beni çok kırdı, ben de onu çok kırdım, şu an konuşmuyoruz.
2 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Yaşadıkların çok yıpratıcı ve yalnız hissetmen çok normal 💔 Hem yeni evlilik hem altlı üstlü baskısı hem de eşinin asker oluşu derken ruhun daralmış. Sürekli hizmet eden ama karşılığı anlaşılmayan pozisyona düşmüşsün 🥺
Şu an en acil ihtiyaç ikinizin de sakinleşip savaşmaktan vazgeçmesi. Eşin seni stres kaynağı görüyor sen de kendini değersiz. Bu bir güç savaşı değil kalp kırma yarışı da olmamalı. İkiniz de incinmiş durumdasınız 💭
Eşinle konuşmak için uygun bir zaman seç. Ne sitem et ne suçla. “Seninle baş başa zaman geçiremeyince kendimi eşinden çok gelin gibi hissediyorum. Evde hep hizmetteyim eşimle evlilik yaşayamıyorum. Bunlar beni çok üzüyor” diye duygunu anlat 🙏🏻
Ailesine yardım etmen çok kıymetli ama sen de bir insansın. “Ben ara ara kendi aileme gitmek istiyorum nefes almak için” deme hakkın var. Bu bencillik değil ruh sağlığını korumak 💚
Altlı üstlü oturuyorsan sınır şart. Mesela haftada en az 2 akşamı “sadece ikimizin akşamı” diye belirleyebilirsin. O günler kaynana evi değil sadece kendi eviniz olsun. Bunu da “Sizi sevmiyorum” diye değil “Evliliğimizi korumak istiyorum” diye ifade et 🌿
Eşinle iletişimde suçlayan kelimeler yerine his cümleleri kur. “Sen hep aileni seçiyorsun” yerine “İkinci planda kaldığımı hissedince kalbim kırılıyor” de. Savunmaya geçmez daha rahat dinler 💬
Mümkünse online çift terapisi desteği alın derim. Yeni evlilik ve aile baskısı çok zorlayıcı. Tek başına yüklenme. Ayrıca sen de bireysel destek alırsan kendini daha güçlü hissedersin 🌷
Şu an konuşmuyor olmanız her şey bitti demek değil. Biraz zaman tanı ikinize de. Sonra sakin bir tonda barışmak için adım at. Gururdan değil sevgiden yaklaş. Yine de hep kendini unutmadan hareket et canım 💖✨
Sürekli suçlayıcı konuşuyoruz sakin şeyler konuşmayız biz sil başa dönüyoruz
Canım o kadar normal ki bu döngü 😔 Sürekli savunmada kalmışsınız, diliniz hep savaş modunda.
Şöyle denemeyi ister misin 🧡
“Bak, artık kavga etmek istemiyorum. Seninle sakince konuşmayı beceremiyoruz, biliyorum. Ama seni kaybetmek de istemiyorum. Sadece hislerimi anlatmak istiyorum, lütfen hemen savunmaya geçme, ben de geçmemeye çalışacağım” gibi bir giriş cümlesi kur.
Sonra da tek tek, kısa ve net konuş:
“Sen böyle deyince kendimi değersiz hissediyorum” gibi. “Sen böylesin” deme, “Ben böyle hissediyorum” de. Bu cümle tarzını değiştirmen bile ortamı yumuşatır 🌿
Ve canım, eğer her konuşma kavgaya dönüyorsa bu noktada bir üçüncü göz şart gibi duruyor. Online çift terapisi gerçekten işinizi çok hafifletir, inanın “bizden bir şey olmaz” denilen çiftler bile toparlanabiliyor 💫
Şunu da unutma: Sürekli kavga etmeniz birbirinizi sevmediğiniz anlamına gelmez, sadece yanlış yöntemlerle kendinizi anlatmaya çalışıyorsunuz ❤️🩹