Dünya mı sonsuzluk yurdu mu: kul olmak ne demek, mahluk olmaktan nasıl kurtuluruz?

Kul olabilsek dünya cennet için ön hazırlık yeri olur ama kul olamıyoruz ki. İmtihan ile baş edemiyoruz. Ben kendim için de diyorum çoğu insanın imtihanına imreniyoruz keşke bize de nasip olsa cenneti bizde kazansak diyoruz ama kendi imtihanımızı aşamıyoruz Allah cümlemize kul olmayı nasip etsin

Gün, ışığını usulca yeryüzüne bırakırken, insan yine aynı sorunun eşiğinde durur:
Dünya mı yurt, yoksa sonsuzluk mu?
İbrahim Ethem der ki, insanın asıl meselesi nereye ait olduğu değil, kime bağlı olduğudur. Çünkü bağlandığın şey, seni ya küçültür ya da yüceltir. Dünya…Parıltılı bir han gibidir; gelen oyalanır, kalan aldanır.
Kalbini ona veren, her kaybedişte biraz daha eksilir. İşte buna “mahlûk olmak” derler:
Her rüzgârda savrulan, her çağrıda yön değiştiren bir varoluş…Ama kul olmak başka bir hikâyedir. Kul olmak, tek bir kapıya yönelmektir.
Kalbin kalabalıktan çekilip bir hakikatte durulmasıdır. Bir insan, her şeyden vazgeçtiğinde değil, her şeyi yerli yerine koyduğunda kul olur. Yola çıkmak bu yüzden mühimdir. Çünkü yol, ayakla değil, niyetle yürünür. İnsan bazen bir şehri terk etmeden de yola çıkar;bir arzudan vazgeçerek, bir hırsı susturarak, bir kırgınlığı affederek…
Mahlûk olmaktan kurtuluş,
yaratılmışlıktan değil,
bağımlılıklardan sıyrılıştır.
Ve nihayet insan anlar:
Dünya, kalbine sığdırdığın kadar ağırdır.
Onu avucunda taşırsan yol alırsın,
ama kalbine indirirsen, yol seni taşır.
Kul olmak…
Bir zinciri kırmak değil sadece,
tüm zincirleri fark edip tek bir hakikate bağlanmaktır.

Fiziki olarak evet mahluk olabiliriz ama ruh olarak mahluk değiliz. Çünkü Allah ben Ademe kendi nurumdan ruhumdan üfledim diyor yani ruh yaratilmadigi icin asil ruhumuzu beslersek kul oluruz. Asıl amacımız Abdullah olmak degil mi onun icin gayret etmiyor muyuz. Daha çok şeyler yazarım da yanlış anlaşılırım diye yazmayacağım. Ama seni tebrik ederim aylardan beri gördüğüm en içten ve insanin ruhuna dokunan bir soru emeğine saglik