Ailenden ayrı yeni bir şehre taşınınca özlem duymak nasıl bir his biliyor musun?

Kocaeli’deyken fark ettim…

Hayatımın en güzel zamanları, en sıradan anların içindeymiş.

Evde bozulanları tamir eden bendim.
“Oğlum şuna bak” diyen de vardı,
“Abi bu bozuldu” diyen de...

Bazen abi oldum, bazen çocuk...
Ama en çok da bu evin bir parçasıydım.
Şimdi düşünüyorum da…
Bir çay içerken, kuşlar geçerken bile özleyeceğim o anları.
1 hafta sonra Fethiye’deyim.
Yeni bir şehir, yeni bir hikaye...