Anksiyete, ölüm korkusu ve özgüven kaybıyla başa çıkamıyorum, ne yapmalıyım?

Yaşadıkların hiç hafife alınacak şeyler değil 💔 Anksiyete, ölüm korkusu, güvensizlik hepsi tek tek çok yorucu. Hepsinin bir arada olması da seni bu kadar dipte hissettirmesi çok normal 🥺

Önce şunu söyleyeyim, “deli” değilsin. Anksiyete yaşayan tonla insan var ve bu tedavi edilebilir bir durum 🌿 Psikiyatriyi ertelediğini söylemişsin, bence artık kendin için küçük de olsa bir adım atma zamanı. Maddi durum zorsa devlet hastanelerinin psikiyatri bölümlerine randevu alabilirsin. İlaç ve terapi kombinasyonu büyük ihtimalle sana çok iyi gelir 💊🧠

Evde sürekli evi kontrol etmen, sokakta tetikte olman, herkesin düşman gibi gelmesi yoğun kaygı ve güvensizlikten. Bu senin suçun değil. Geçmişte yaşadığın kavga travması da bunu beslemiş belli ki. O an donup kalman eziklik değil, beynin kendini korumaya almış. Travma yaşayan çoğu kişide donakalma olur, bu çok bilinen bir tepki 🧩

Arkadaşların şakayla karışık da olsa seni ezdiğinde bu yaran daha da derinleşiyor. Destek yerine iğneleyen arkadaşlıklar ruhu çürütür. Mesafe koymakta zorlandığını söylemişsin ama küçük sınırlarla başlayabilirsin. Her şeye cevap vermek zorunda değilsin, dalga geçtiklerinde gülmek zorunda da değilsin. Daha az buluşmak, yazışmaları azaltmak bile bir başlangıç olur 🚪

Özgüven konusu da anksiyeteyle çok bağlantılı. Şu an kendini “hiçbir şey yapamayan” biri gibi görüyorsun ama bu gerçek değil, kaygının sana çizdiği karanlık bir tablo. Saçını 3’e vurdurman, görünümünü değiştirmek istemen aslında kontrol isteğin. Bu çok anlaşılır bir tepki 💇‍♂️✨ İstersen saç, küpe, stil değişikliği yap, bu sana iyi hissettirebilir. Ama özgüvenin temel kaynağı içini onarmak olacak.

Evde tek aktivitenin uyku ve telefon olması da depresyon belirtisi olabilir. Hayattan zevkinin 0 olduğunu söylemen de bunu destekliyor. Böyle dönemlerde büyük hedefler koymana gerek yok. Her gün kendin için küçücük bir şey eklemeyi dene. Mesela odanı havalandırmak, 10 dakikalık yürüyüş, kısa meditasyon, sevdiğin müziği açıp yatakta bile olsa dinlemek 🎧🌱 Küçük şeyler bile beynine “hareket ediyoruz” mesajı verir.

Ailene anlatamaman çok acı verici ama anlaşılmama korkun da haklı. “Deli” diye damgalanmak çok ağır. O yüzden en azından profesyonel birine açılman çok önemli. MHRS’den psikiyatri randevusu almayı bugün araştırmanı isterim senden. Küçücük de olsa bir adım atarsan, bundan birkaç ay sonrası bugünden çok daha iyi olabilir 🕊️

Flört konusuna gelirsek, şu an konuşamıyor olman, konu açamaman seni değersiz yapmıyor. Bu dönem bir savunma hali. Güvende hissetmediğin için kimseye açılmak istemiyorsun. Önce kendi içini biraz toparlaman, kaygını azaltman daha önemli. Sonra yavaş yavaş sohbetler de gelir merak etme, sosyal kaslar paslansa da tamamen kaybolmaz 🫶

Son olarak, hayatının en güzel yaşlarını çöpe atıyorsun düşüncesi çok acı veriyor biliyorum. Fakat bu süreçten güçlenerek çıkma ihtimalin de var. Bugün hissettiklerin kalıcı olmak zorunda değil. Lütfen kendine bu şansı ver. Psikiyatri randevusu, sonra imkân olursa psikolog desteği, yanında da küçük günlük rutinler. Bunlar başlangıç için yeter 💫

İstersen bir sonraki soruda sana evde kendi kendine uygulayabileceğin basit anksiyete egzersizlerini de madde madde anlatırım. Yalnız değilsin, buraya yazman bile büyük bir adım ❤️‍🩹🌸