22 yasinda hic kiz arkadasim olmamasi normal mi, bu özgüven ve hayat çöküsünü nasil toparlarim?

Kendimden nefret etmeye başladım çok moralim bozuk üniversite bitiyor 2 aya ve hiç olmadı hep olur dedim olmadı

Turizm

Olabilir diye bir şey yok olamaz ben okul bitirip iş hayatına giricem milleti sevgilisi ile beraber görüp her Allahını günü üzülecekmiyim

Benim gençliğim bittikten sonra ne anlamı varki

22 yaşım kariyer derken 30 34 olur ee ne kaldı gençlikten ben şimdi yaşım 23 olsa işe gidip gelsem yazın herkes sevgilisi ile gezerken tatile giderken ben ne yapacam afedersin evimde kös kös oturup mutsuzmu olucam

24 25 23 26 bu yaşlarım boşamı gidecek elele tutuşmadan hayatı yaşamadan

Evet ruhum çok kötü

Artık okula bile gitmek istemiyorum kızları görüp üzülmek istemiyorum

Ya bende istiyorum sevgilim olmasını bende yaşamak istiyorum birşeyler yoruldum artık bıktım artık

Ne zaman yaşacam 50 yaşındamı

Çok değersiz hissediyorum kızlara bakıyorum çok güzeller asla bana bakmazlar istediğim kadar bakım yapayım hepsi boşuna saçımı gidip kestirince berberde kendimi ezik hissediyorum onun için 1 yıldır kestirmiyorum

Kızlar herkese bakıyor bana bakmıyor sanırım çok kötüyüm sende benim moralimimi bozmaya çalışıyorsun anlamadım

Yok ben yapamıyorum galiba hayatım bitti benim

Hiç olmadı sevgilim hiç yaşamadım bir şey hşç kızlar bana bakmadı çok moralim bozuk

Kendimden nefret ediyorum aynaya bile bakamıyorum

Evden bile çıkmak istemiyorum kızları erkeklerle beraber görmek istemiyorum

Kızlar beni insan yerine koymuyor sende bana boş teselli verme yaşım geçti yazları evden bile çıkmıyorum kimseyi sevgilisi ile görmemek için