Sürekli çabalamaktan, tek başıma güçlü durmaktan nasıl vazgeçmeden devam edebilirim?

Zor bir durum ne desem boş kalır.
Aynı şeyleri ben de yaşıyorum gün içinde kendime bile zor vakit kalıyor. Kafamı yastığa koyup, uyuduğum geceleri hatırlamıyorum bile. Sanki hiç uyumamış, dinlenmemiş gibi bi' gün daha başlıyor sonra tekrar, tekrar ve tekrar. Bi' bakmışım ki, rutin ve yorgunluğumu bile hissetmeyecek hale gelmiş. Irgat gibi çalış, sorumluluklarla boğuş derken onca sene geçmiş ben hiçbir şey anlamadan..
Erken büyüdük, hızlı yaşlandık. Yarın da öleceğiz zaten. O yüzden bugüne şükret, yarına dua et.
Tek başına zor özellikle kadın isen. Bir de böyle ülkede. Allah güç ve kuvvetle beraber sabır, mükâfatını her iki dünyada da versin.

Türkiye'de kızların büyük bir çoğunluğu, kendi bireysel özgürlüğü için değil de ailesi için çalışıp çabaladığı zaman belli bir yaştan sonra anlıyor ki ailenin kendisine yük olduğu gerçeğini görebiliyor. O yüzden zamanında birikim yapıp çalışıp 1+1 de olsa bir özgürlük alanınız olmalı. Kendiniz için çabalayacaksınız.