Sevgilimle değil sanki ailesiyle evleniyor gibi değil miyim?

Ailesine bağlılığı abartı, denge yok. Aileme uyumlu ol diyor. Evet ailenle evleniyorum doğru. Her zaman ailemin yanında olacağım diyor, tüm yükün bana kalacağı gerçeğini değiştirmiyor. Ailesine yakın olunca sürekli gidip gelmeler, beklentiler ve hepsinin sorumluluğu bana yüklenecek. Yapmam desem, suçlu olan ben olacağım. Annesiyle tartışsam haklı olsam bile susmam gerekir çünkü sevgilime beni kötüler ve kavga çıkar. Sevgilim de annesine toz kondurmayan, hep onu savunan biri. Ailesine evlat alınıyorum gibi hissediyorum. Ona bir şey gösteriyorum, ablama yaz diyor. Ablası mesaj atıyor, bir saat geçiyor; cevap vermemişsin, ayıp oluyor diyor. Müsait değilim, görmemişim. Diğer ablasının çocuğu hasta oluyor, ara geçmiş olsun de, annemi ara, sürekli bir yönlendirme, beklenti, daha dolu şey, kısa kestim. Evlenince daha da artacağını ve kendi hayatımızın olmayacağını düşünüyorum.