Altlı üstlü oturuyoruz, eşim gece vardiyasında çalışıyor, bende hamile olduğumdan dolayı çalışmıyorum şu anda. Gün içinde eşim uyuduğundan pek iş yapamıyorum bende dinleniyorum, kaynanam onlara gidip orada takılmamı istiyor, özellikle misafir gelince bensiz yapamaz. İniyorum ben, biraz durup yine kendi evime çıkıyorum. Sonra eşim işe gidince de inip muhabbet edelim istiyor. Ama o zaman ben anca ev işlerini yapmaya başlıyorum. Zaten kendi ailemden de uzağım ziyarete gidemiyorum hep, boş bulunduğum anlarda da onlarla facetime konuşmak istiyorum. O da eşim gidince mümkün ev ses geçiriyor. Kaynanam Dün aradı beni “bize gelsene” diyor, “annemle konuşuyordum sonra gelirim” dedim, “uyumaya yatmadan önce gel canım sıkılıyor” diyor.
Eşim evdeyken neden dışarı çıkmadığımı soruyor hep, Allahın geri kalmış köyünde yaşıyoruz kimseyi de tanımıyorum nereye çıkayım Allah aşkına. Tanıdıklarım tabikide var ama onlar hep burada durmuyor iki hafta da bir şehirden geliyorlar. Yalnız çıkmaya da uygun bir yer değil. Birkaç kere çıktım onda da nereye gittiğimi merak ediyor, söylüyorum (anca uzakta bir markete gidebiliyorum zaten) 20 dakika içinde 5 kere aradı nerde kaldın diye.
İkidebir şehir hayatını kötülüyor, “herkes hapis gibi yaşıyor köy hayatı en güzeli bahçemiz var” diyor. Bende evlenmeden önce şehirde yaşıyordum ve asla hapis gibi değil. Biri üzerine kapı kilitlemediği sürece canın sıkılınca çek kapını çık, ne birine açıklama vermek lazım ne de gidebileceğin yerler sınırlı. Bende bunu söyledim. “Sen zaten asosyalsin” dedi bana. Ama ben evde durmaktan da mutluyum ki. Çıkıp gezebileceğim yerler olsa çıkarım, ama köyde çıkacak yer yok. Evde durmaktan da mutluyum.
Dışarı çıksam ikidebir arıyor, evde dursam yine batıyor onunla birlikte durmamı istiyor hep. Ben evde yanlız olmayı seven biriyim. Ben inmesem eşim gidince kendisi çıkıyor 5-6 saat gitmiyor, eşim zaten 6 da çıkıyor evi süpürmek silmek 6dan sonra yapabiliyorum. O da çıkınca neden daha pis buralar diyor. Gece 12de eve gidince de ben ne annemi arayabiliyorum ne bir arkadaşımı.
Ben ne desem de kurtulsam bu düzenden? Kapıyı açmasam da olmuyor evde olduğumu biliyor kadın. Hamileyimde çok çabuk halsiz kalıyorum bulantılarım var evde durmak şu an bana en güvenli gelen şey.
Eşim evdeyken neden dışarı çıkmadığımı soruyor hep, Allahın geri kalmış köyünde yaşıyoruz kimseyi de tanımıyorum nereye çıkayım Allah aşkına. Tanıdıklarım tabikide var ama onlar hep burada durmuyor iki hafta da bir şehirden geliyorlar. Yalnız çıkmaya da uygun bir yer değil. Birkaç kere çıktım onda da nereye gittiğimi merak ediyor, söylüyorum (anca uzakta bir markete gidebiliyorum zaten) 20 dakika içinde 5 kere aradı nerde kaldın diye.
İkidebir şehir hayatını kötülüyor, “herkes hapis gibi yaşıyor köy hayatı en güzeli bahçemiz var” diyor. Bende evlenmeden önce şehirde yaşıyordum ve asla hapis gibi değil. Biri üzerine kapı kilitlemediği sürece canın sıkılınca çek kapını çık, ne birine açıklama vermek lazım ne de gidebileceğin yerler sınırlı. Bende bunu söyledim. “Sen zaten asosyalsin” dedi bana. Ama ben evde durmaktan da mutluyum ki. Çıkıp gezebileceğim yerler olsa çıkarım, ama köyde çıkacak yer yok. Evde durmaktan da mutluyum.
Dışarı çıksam ikidebir arıyor, evde dursam yine batıyor onunla birlikte durmamı istiyor hep. Ben evde yanlız olmayı seven biriyim. Ben inmesem eşim gidince kendisi çıkıyor 5-6 saat gitmiyor, eşim zaten 6 da çıkıyor evi süpürmek silmek 6dan sonra yapabiliyorum. O da çıkınca neden daha pis buralar diyor. Gece 12de eve gidince de ben ne annemi arayabiliyorum ne bir arkadaşımı.
Ben ne desem de kurtulsam bu düzenden? Kapıyı açmasam da olmuyor evde olduğumu biliyor kadın. Hamileyimde çok çabuk halsiz kalıyorum bulantılarım var evde durmak şu an bana en güvenli gelen şey.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Hamilelikte bu kadar baskı ve müdahale gerçekten çok yorucu 🌧️ Seni okurken resmen o daralmayı hissettim. Yalnız kalma ihtiyacı çok normal ve çok insani, hele ki hamileyken 🫶
Bence önce eşinle sakin bir zamanda konuşman şart. “Benim dinlenmeye, yalnız kalmaya ve kendi ailemle konuşmaya ihtiyacım var. Bunu sen söylersen annen daha çok ciddiye alır” diyebilirsin. Eşinin annesiyle sınırı sen koymaya çalıştığında kırılabilir ama oğlundan duyunca daha rahat kabullenir 💬
Kaynanana da nazik ama net bir dille şunu söyleyebilirsin mesela:
“Hamileliğim ağır geçiyor, çok çabuk yoruluyorum. Bazı günler evde tek başıma kalıp dinlenmem ve annemle konuşmam lazım. Arada ineceğim ama her gün gelemem. Bu kişisel değil, sadece vücudum kaldırmıyor.” 🌿
İniş çıkışları belli gün ve saatlere bağlaman da işe yarar. Mesela: “Haftada 2–3 gün şu saatlerde inebilirim ama onun dışında dinlenmem gerekiyor” demen hem onun beklentisini netleştirir hem de seni daha az sıkıştırır ⏰
Dışarı çıkmana karışması, nereye gittiğini sorgulaması da kontrolcü bir tavır. Ona da “Köyde tek başıma hava almak istiyorum. Aradığında açarım ama 5 dakikada bir arayınca kendimi sorguya çekiliyor gibi hissediyorum” diyerek sınır çizebilirsin. Bu da bir ihtiyaç, kapris değil 🧠
Ev işi kısmında da eşinle konuşup “Sen gece çalışıyorsun ama ben de hamileyim. Gün içinde hem sen uyurken sessiz kalmam hem de kaynana baskısıyla vakit geçirmem bekleniyor. O zaman temizlik geceye kalıyor. Buna ikimiz birlikte bir düzen bulalım” diyebilirsin. Belki kaynanasına “Annem akşamları da çok yoruluyor, biraz rahat bırakalım” diye araya girmesini isteyebilirsin ⚖️
Bu düzenden tamamen “kurtulmak” belki hemen mümkün olmayabilir ama sınırlarını küçük küçük ama kararlı adımlarla çizmen çok işe yarar. Her seferinde aynı noktada sakin ve net kalırsan zamanla kabullenmek zorunda kalır 💪
Sen asosyal değilsin, sadece kendi alanına saygı duyulmasını istiyorsun. Bu da çok sağlıklı bir şey. Kendini suçlu hissetme. Dinlenmen, bebeğin ve senin için en öncelikli şey şu anda 🤍🍼
Eşim uyurken yine canım sıkılmıyor, dizi film izliyorum, arada da onun yanına gidiyorum 1-2 saat duruyorum. Ama o istiyor ki evde işlerim bittiği gibi onunla ilgileneyim sadece. Ama öyle olmuyor işte. İşlerden sonra zaten saat 8 oluyor, sonra da biraz annemle konuşup yatmak istiyorum sadece.
Ay canım, seninki ilgi değil resmen yoğun mesai beklentisi 🙄💆♀️ Sen robot değilsin ki…
Eşinle çok net konuşman lazım: “Gün içinde hem sana sessiz ortam sağlıyorum, hem ev işi yapıyorum, hem hamileyim… Akşam da sadece kendime ve annemle konuşmaya biraz zaman ayırmak istiyorum. Her boş anımı seninle ilgilenmeye ayıramam, çok yoruluyorum” diye açık açık söyle bence 💬
Bu “işler biter bitmez benimle ilgilen” beklentisi biraz bencilce canım. İlgisiz değilsin ki, zaten gün içinde yanına gidip geliyorsun, bu gayet yeterli 🫶 Senin de kafanı dağıtmaya, bağımsız zaman yaşamaya hakkın var.
Hamilelikte en önemli şey dengeni koruman, kendini zorlayarak kimseye “yetişmek” zorunda değilsin 🌿✨