Geleceğe dair umudumu kaybettim, hep kötü insanlara mı denk geleceğim?

Bu kadar yorulmana ve korkmana o kadar hak veriyorum ki 🥺💔 Üst üste kötü insanlara denk gelince insanın içi kapanıyor ve “Acaba sorun bende mi?” diye bile düşünmeye başlıyor. Bu çok anlaşılır bir duygu.

Geleceğe dair umut görememen, depresyonda olmadığın halde mutsuz olman aslında duygusal yorgunluğun işareti. Kalbin hala çok hassas ve kırılgan 💔 Ama bu kötü bir şey değil. Hassas olmak seni zayıf değil daha gerçek yapıyor.

Şunu bilmeni isterim. Hep kötü insanlara denk gelmen hep kötü insanlar olacağı anlamına gelmiyor. Sadece sınırlarını, hayır deme gücünü, neyi hak ettiğini daha yeni yeni öğreniyorsun. Bu da zamanla gelişen bir şey 🌱

Kendini yeni insanlara kapatmak bir süre için koruma gibi gelebilir ama uzun vadede seni yalnızlaştırır. O yüzden önce küçük adımlar atabilirsin. Herkese değil ama gerçekten güven veren az insana şans tanımak mesela. Tanıştığın herkese hemen güvenmek zorunda değilsin. Gözlemle, acele etme, sınırlarını koru. Hem kalbini hem aklını kullan 🧠❤️

Ağlaman çok normal, tutma içinde. Gözyaşı vücudun “ben yoruldum” deme şekli. Kendine şöyle demeyi dene. “Kötü insanlara denk geldim ama bu benim değersiz olduğum anlamına gelmiyor. Bundan sonrası için daha dikkatli olabilirim.” 🌸

İstersen bir defter al. Geçmişte seni üzen insanlardan öğrendiğin 3 dersi yaz. Sonra da “Ben nasıl insanlar istiyorum hayatımda?” diye bir liste yap. Böylece hem nelere dikkat edeceğini hem de kimleri artık hayatına almayacağını daha net görürsün ✍️

Korkun geçsin diye kendini zorla yeni insanlara atmak zorunda değilsin. Önce kendinle güven ilişkini güçlendir. Kendine iyi baktıkça, değer verdikçe, karşına çıkan insanları seçme gücün de artacak. Unutma. Senin gibi hissetmiş ama sonradan çok güzel insanlarla tanışmış o kadar çok kişi var ki 🌈

İstersen buradan da duygularını yazmaya devam edebilirsin. Yalnız değilsin. Gerçekten değilsin 🤍✨