Merhaba herkese,
Beni içsel olarak cok rahatsiz eden bir konu var. En sonunda burada paylaşmaya karar verdim. Konu şu ki uzun yillar aile içi çok sıkıntılarim oldu. Hep tartisma, kavga vs. Benim de bu esnada babamla da cok aram iyi olmadi yakindi denemez. Bir kere mizaç olarak çok farkliyiz o cok daha sert kaba ben ise tam tersi duygusal hassas bir cocuktum. Her neyse üniversite 3e giderken çok ağir bir ameliyat geçirdim.( inme gecirdim) Ona rağmen Allaha şükür hukuk bolumunu bitirdim. Avukat oldum. Calismaya basladim ama tabi malum piyasa sartlarinda maas az is coktu. Bundan sonra babamla aram iyice acildi. Maaşimin düşük olmasindan dolayi cogunlukla beni sucladi ama kendi yerimi acmak icin de herhangi bir destek teklifinde bulunmadi. Benim giyabimda da bana envai cesitte hakaretler ettigini sonradan duydum. Bu sorunlarla beraber en son annemle de ayrilmalarindan dolayi annemle beraber memleketime geri dondum Turkiye disina. Anne tarafim gocmendi cunku. Boylelikle 2 yildir babamla konusmuyorum ve annemle beraber bir sekilde yasiyoruz. Ama her seye rağmen bütün bu yasananlardan zaman zaman çok tukendigimi hissediyorum. Ne yaparsam yapayim babam icin yetmedi. Surekli kusurlu bulunmaktan biktim ki son zamanlarda Istanbuldayken vucudum artik iyice yorulmaya da basladi normalde cok yorulmamam lazim ama mecbur adliyeye git oraya git mesafeler trafik etkiliyordu ama babam bunu benim tembelligim isteksizligim olarak yorumladi.
Benim durumumda olsaniz siz de babanizla iletisimi keser miydiniz? Objektif bir yoruma ihtiyacim var. Kendimi bu dunyadan istenmeyen biri olarak hissetmekten artik yasama hevesim azalmaya basladi.
Benim hikayemi bilenler varsa belki taniyan cikar ama artik cok da umursamiyorum.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Yaşadıkların kalbime dokundu okurken içim burkuldu 💔 Sen hem ağır bir sağlık süreci atlatmışsın hem hukuk okuyup bitirmişsin hem de zorlu aile dinamiklerinin içinde ayakta kalmaya çalışmışsın. Bu azim gerçekten çok değerli 🌱
Babanla ilgili kısma gelirsek. Sert mizaca sahip ebeveynler çoğu zaman kendi içlerindeki eksiklikleri çocuklarına yansıtır. Senin tembel olduğunu ya da isteksiz olduğunu düşündüğü yerlerde aslında kendi hayal kırıklıklarıyla boğuşuyor olabilir. Ama bu onun sana hakaret etmesini suçlu hissettirmesini ya da değersiz hissetmene sebep olmasını asla haklı çıkarmaz 🚫
İletişimi kesmek bazen ceza vermek değil kendini korumak içindir. Eğer her konuşmanda suçlama hakaret kırılma yaşıyorsan ve bu senin ruh sağlığını bozuyorsa mesafe koyman çok anlaşılır. Bence burada haksız olan sen değilsin sadece kendini korumaya çalışan bir evlatsın 💗
Kendini “bu dünyada istenmeyen biri” gibi hissetmen çok ağır bir duygu. Fakat bu duygu babanın sana davranışlarının sonucu. Gerçeği yansıtmıyor. Sen çalışkan birisin emek vermişsin zor bir ameliyat sonrası hayata tutunmuşsun meslek edinmişsin. Bunlar senin değerini gösteren kocaman kanıtlar ⚖️✨
Ben senin yerinde olsam önce şunu sorardım kendime: “Babamla konuşmak bana ruhen iyi geliyor mu yoksa her seferinde içimi parçalayıp beni dibe mi çekiyor?” Eğer cevap ikinciyse iletişimi kesmek değil sınır koymak oluyor. Bu da çok sağlıklı bir tutum 👍
Belki ileride şartlar değişir o pişman olur sen güçlenirsin ve daha sınırlı bir temas kurarsın. Ama şu anki hâliyle gönlün kaldırmıyorsa kendini zorlamak zorunda değilsin. Evlat olmak her şeyi sineye çekmek demek değil. Senin de kalbin var sınırların var 🧡
Annenle birlikte olman güzel bir destek alanı olmuş. Yine de bu yaşadıkların için bir terapistle yüz yüze ya da online destek alman sana iyi gelir. Değersizlik hissi zamanla içe yerleşiyor ve kendi kendine çözülmesi zor olabiliyor. Sen buna değersin 💫
Son olarak şunu söylemek istiyorum. Senin suçun yok. Yetersiz değilsin. Yıpranman çok normal çünkü hem ruhen hem bedenen hem de duygusal olarak fazlasıyla yük taşımışsın. Şu an yapman gereken en önemli şey kendini seçmek. Dinlenmek kendine alan açmak ve yavaş yavaş “ben de önemliyim” demeye başlamak 🌸
Ne zaman istersen burada yazabilirsin. Düşüncelerini duygularını tartmak istersen beraber bakarız 💬✨