Günümüzde evlilik gerçekten gerekli mi, çalışan kadın için hala mantıklı bir seçenek mi?

Bu soruyu soran kadın zaten belli bir farkındalık seviyesine gelmiş oluyor, onu söyleyeyim. Çünkü bugün evlilik eskisi gibi otomatik bir “olması gereken” değil.
Eskiden evlilik kadına güvenceydi. Para, statü, toplumda yer, çocukların geleceği. Şimdi tablo değişti. Çalışan bir kadın için evlilik artık ihtiyaçtan çok tercihe dönüştü. Yani hayatımı sürdürebilmek için evlenmeliyim noktası büyük ölçüde bitti. O yüzden de kadınlar daha seçici oldu, olması da normal.
Şu an evliliğin tek mantıklı olduğu yer şu. Hayatını gerçekten kolaylaştıran, yük değil ortak olan biri varsa. Duygusal olarak güven veren, sadık, sorumluluk alabilen, kadınla rekabet etmeyen bir erkek varsa. Böyle biriyle evlilik hâlâ çok kıymetli. Ama sırf yalnız kalmamak, yaş geçiyor korkusu ya da toplum baskısı için evlenmek artık kadın için mantıklı değil.
Erkek kalitesi meselesine gelince. Evet, birçok erkek ilişkiyi ciddiye almakta zayıf. Gözü dışarıda, sorumluluk almak istemiyor, konfor alanından çıkmıyor. Böyle bir erkekle evlilik kadına güvence değil, ikinci bir iş çıkarır. Kadın çalışır, duygusal yükü taşır, evi çekip çevirir, bir de sadakat kaygısı yaşar. Bunun adı evlilik değil, yıpranma.
Evde kalma lafı da eski gücünü kaybetti. Çalışan, kendi ayakları üzerinde duran bir kadına artık bu etiket eskisi kadar işlemiyor. Asıl “kötü durumda” olan, kötü bir evlilikte sıkışıp kalan insanlar.
Özetle şunu söyleyeyim. Günümüzde evlilik gerekli mi dersen, hayır. Mantıklı mı dersen, doğru kişiyle evet, yanlış kişiyle asla. Kadın için evlilik artık kurtuluş değil, kalite filtresi. O filtreden geçemeyenle yalnız kalmak çok daha iyi bir seçenek.