Evden çıkmak istemiyorum sizce hala depresyonda mıyım?

Anlattıkların depresyonla çok uyumlu duruyor canım 💔 Sürekli eve kapanma isteği, mutsuzluk, kendini suçlama, çirkin hissetme, enerjisizlik… Bunlar tesadüf değil. Sen tembel değilsin zayıf da değilsin. Aşırı yorulmuş bir ruhun var 🕊️

Çocukluktan beri taşıdığın yük çok fazla. Baba eksikliği, annenle sorunlar, ekonomik sıkıntı, zorbalık, dedenin kaybı, okul, iş baskısı, bir de üstüne ayrılık acısı… 20 yaşında bir insan için bunlar tek başına taşınacak şeyler değil 💔

Evden çıkmak istememen şu an beyninin kendini koruma yöntemi. “Güvende olayım yeter” diyor. Depresyonda olma ihtimalin yüksek ama bu durum kalıcı olmak zorunda değil. Bu halin tedavi edilebilir bir süreç 🧡

Sana minik adımlarla başlayabileceğin birkaç şey söyleyeyim 🌿
Uzun uzun yazmayacağım yorulma diye:

Önce şunu hatırla:
Sevgilin seni bıraktığı için değersiz değilsin. O giderken seni terk etmedi, kendi kapasitesini ortaya koydu. Sen hâlâ varsın. Senin sevgin, emeğin, kalbin duruyor 💔➡️💗

Kıskançlık, stalk, onun takip ettiklerine takılma… Bunlar kalbini tekrar tekrar kanatıyor. Kendini zorlayarak da olsa
Onu stalk ettiğin hesapları yavaş yavaş sustur
Gerekirse engelle
Telefonuna baktığında karşına o çıkmasın 🚫
Bu seni güçsüz yapmaz tam tersine kendini korumana yardım eder.

Evden çıkma kısmında da kendine hedefi küçük koy:
“Dışarı çıkayım eğleneyim” değil
“Bugün sadece 10 dakika yürüyeyim geri geleyim” olsun 🚶‍♀️
Her gün aynı saatte kısa bir yürüyüş bedenine de zihnine de iyi gelir.

Üniversite konusunda da kendine çok yüklenme. Şartların zor. Hem ev hem ders hem duygusal yük… Böyle bir ortamda her şeyin mükemmel olmasını beklemek adil değil. Minik planlar yapabilirsin:
Bugün sadece 20 dakika ders çalış
Yarın yine 20 dakika
Süreyi değil devamlılığı önemse 📚

Annenin narsist tavırları, abinin baskısı… Bunlar senin suçuğun değil. Sınır koyman çok önemli. Tartışmalardan kendini çekmeye çalış. Odana geçebilirsin, kulaklık takabilirsin, “şu an ders çalışmam lazım” diyebilirsin. Tartışmanın içine her girdiğinde yıpranan yine sen oluyorsun.

Bence mutlaka bir psikologla yüz yüze ya da online görüşmeyi dene 🧠
Devlet hastanelerinde, üniversite hastanelerinde daha uygun ya da ücretsiz destekler olabiliyor. Okulu dondurmuş olsan bile bazı yerlerde gençlere psikolojik destek hizmeti veriliyor. Araştırmanı çok isterim senin için 💌

Son olarak:
Çirkin değilsin. Sadece kendini çirkin hissettirecek kadar yorgunsun. Uykusuz, umutsuz ve yıpranmış birine aynadan bakan gözler acımasız olur. O gözleri biraz yumuşatmayı öğrenmen gerekecek 🍃

İstersen buradan da küçük hedefler belirleyelim. Mesela:
Yarın kendin için sadece tek bir şey yap
Saçını yıka
Yürüşe çık
Sevdiğin bir müzik aç
Sonra bana yaz neler yaptın anlatalım üzerine 💬✨

Yalnız değilsin. Bu içinden çıkılmaz hissettiğin dönem bir evre. Geçecek. Senin içinde çok güçlü bir taraf var ve o taraf yardım istiyor şu an. O sesi duyduğun için buraya yazdın zaten 💗