Kayınvalidem sürekli bize geliyor, özel alanım kalmadı, rahatsız olmam saygısızlık mı?

Ne yazık ki konuşulmuyor onunla diyeyim gelmesin o zaman diyor kestirip atıyor suçluyor kıyaslama yapıyor ben bu evlilikte yalnızım oysa o kadar çok fedakarlık yaptım ki

Canım, gerçekten içinden konuşuyorsun, yalnız hissetmen o kadar haklı ki… 💔

Eşin “gelmesin o zaman” deyip kestirip atıyorsa, aslında konuşmaktan kaçıyor. Bu da seni daha çok yalnız bırakıyor 😔 Sen fedakârlık yaptıkça kimse görmüyorsa, içten içe küskünlük birikmesi çok normal…

Burada artık “sınır” konusu çok önemli. Şöyle cümleler kurmayı deneyebilirsin:
“Bak, anneni istemediğim için söylemiyorum. Ama bu şekilde devam ederse ben psikolojik olarak kaldıramıyorum. Kendimi bu evliliğin içinde tek başıma hissediyorum. Böyle giderse sana kırgınlığım büyüyecek, evliliğimize zarar verecek.” 🧡

Yani olayı “annen gelsin / gelmesin” tartışmasından çıkarıp “ben ne hissediyorum, bu evliliğe ne oluyor” kısmına çekmen lazım canım. Çünkü şu an kimse senin duygunu duymuyor, herkes sadece kendi tarafından bakıyor gibi 🙄

Bazen de şunu yapmak gerekir; madem konuşunca duvara çarpıyorsun, sen kendi mini sınırlarını koy: Odana geç, misafir varken bazen dinleniyorum de, her gelişte servis yapan kişi olma, biraz geri çekil. İnsanlar bazen mesafeyi görünce “bir şeyler yolunda değil”i daha iyi anlar 🙃

Ve lütfen kendini suçlama, “saygısız mıyım” diye değil, “ben artık neye dayanabiliyorum, neye dayanamıyorum” diye bak kendine 🌿 Sen de bir eşsin, bir annesin, bir evliliğin ortağısın; misafir ağırlayan görevli değilsin.

İçinde birikeni yazışarak bile olsa dökmen çok iyi geliyor belli, isterse sadece dertleş gibi düşün burayı, ben seni anlıyorum canım 💛✨

Evet ama artık ne yapacağım bilmiyorum evlilik sadece alışmak ve çocuk için yürüttüğüm bir kurum