5 yıllık evlilikte ev hapsi, baskı ve küçümsenme altında boşanmalı mıyım yoksa razı mı gelmeliyim?

11 yasimdan 22 yasima kadar iki kucuk kız kardesime annelik yapmakla gecti hayatim evden kovulmayalim diye okulu birakip yillarca calistim kisaca gencligim ev is ve kardeslerime annelik yapmakla gecti. 22 yasinda evlndm sevgililik Nisan nikah toplamda 8 ay surdu. Bu 8 ay boyunca esimle hic disarda bulusup gezmedik arada bi aksamları beni isten alir eve birakirdi o sure icerisinden konusa bildiğimiz kadar konusurduk. Evlenmeden once esime 1 sene boyunca cocuk istemedigimi sadece biraz gencligimi yasayip birlikte gezmek istedigimi soyledim o da kabul etti. Oncekile şunu soyleyeyim esim iyi kalpli imanli saadik beni seven koruyup kollayan kiskanc bi insandir. Evlendikten 2 gun sonra hemen cocuk istediğini söyledi haftlrca manipuleler eşliğinden bana trip atti en sonunda kabul ettim. 2 sene boyunca her hafta sonu gittigimiz tek yer esimn kendi ailesinin eviydi ve gittigimizde de hep yatili kaldk. Yanlis anlamayin esimn ailesini ck severim ama 2 sene boyunca her hafta sonu gidip kalinca biktm artik. Şu an 5 senelik evliyiz 2 kucuk kizim var şimdilerde 2 haftda bir kayinvalidemlere gidiyoruz kalmdan donuyoruz ama onun disinda evden hic cikmiyoruz. Ne zaman ck sıkıldım disari cikalim desem beni bu sefer de kendi babamin evine goturup 2 saat oturup geri getiriyor anliyacaginiz 5 senedir tek hayatim yemek yapmak cocuk bakmak temizlik yapmak. Ot gibi yasiyorum, sürekliligi olan tek sosyal hayatim markete gitmek. Konsere gidelim diyorum evli barkli kadinin ne isi var konserde diyo piknige gidelim diyorum yorulurum diyo sinemaya gidelim diyorum sen sinemaya gidiceksin diye benim cocuklarima annem mi bakicak anneme guvenip mi dogurdun diyo. Ama tek sorun 5 senedir ev hapsinde olmam degil ben civil civil suslu puslu cilveli neseli cocuksu bi yani olan şen şakrak bi kizdim ama evlendikten sonra farkettim ki eşim süsten cilveden cocuksuluktan hoslanmiyormus. Bu beni ck zorladi özgüvenimi alt ust etti kendimi copluk gibi hissettim ama kocam beni seviyor ve onun istedigi gibi bri olunca bana deger veriyor diye katlandim yillarca. Bunlarin disinda kocam yaptigim yemegi temizligi anneligi giydiğim kiyafeti herseyi bazen ciddili bazen sakayla karisik sürekli olarak kucumseyip dalga geciyor evlendigim ilk seneler bu beni pek rahatsız etmiyordu saka yapiyor diye gülüp geçiyordum ama artik katlanamiyorum yüzümü astigimda şaka yapiyorum biliyorsun diyor. Bu bana karsi degil bu arada dunyadaki tum kadinlara anasi bacisi dahil sakayla karisik yetersizliklerini dile getirip sorunca da takiliyorum ya der. Sadece ben degil anasi bacisi da bezmis onun bu huyundan. Biz ilişkimiz boyunca neredeyse hic kavga etmedik o hep biseylere kizar bagirir günlerce kuserdi bense bna yaptigi manipuleler yuzunden kendimi hep suclu gordum yetersiz gordum. Ama ben son 1 senedir artik susmaktan biktigim icin belki sizin icin fisilti derecesinde ama kocam icin cirkefligin âlâsini yaparcasina hakkimi az bisey savunmaya basladim ve farkettim ki benim kocam aslinda siddete meyilli sadece bunca zmn sustugum icin onu hic o sekilde gormedim. Henuz hic dovmedi ama pamuk ipligine bagli. Kavgalarimizda genelde sen kadinsin gorevin bana hizmet etmek dinimizde de bu boyledir benim istedigim gibi bi kadn olucaksin gibi bagnaz bagnaz konusuyor. Farkettim ki esim aslinda beni severken bana iyi davranirken aslinda sorun cikarmadigim icin sustuğum icin bana ödül veriyormus velhasil hayatim boyunca razi gelmis bastirilmis ve kendim olmaktan ck kocamin istedigi gibi biri olup bi evin icinde sıkışıp mutluymuşum gibi mi yapmaliyim yoksa. Artik kendim olup hayallerim hedeflerim icn mi cabalamali miyim