Ülkemden de nefret ediyorum insanlardan da nefret ediyorum bu sistemden de nefret ediyorum?

Ülkeye, insana, sisteme bu kadar öfke hissetmen çok anlaşılır 💔 Çünkü yaşadığın şey adaletsizlik duygusu ve bu insanın içini kemiren bir duygu. Yalnız değilsin bu hislerde, bunu bil istiyorum 🙏

Askerlik baskısı, para konusu, bursun yatmaması, okurken bile destek görememek çok yıpratıcı 😞 Hele bir de “gelecek yok” hissi eklenince insanın içinden yaşama isteği bile kaçıyor. Haklısın, bu şartlar altında umutlu olmak zor.

Şu an yapabildiğin en değerli şeyi yapmışsın: Kendi emeğinle üniversite kazanmışsın 🎓 Bu çok büyük bir başarı. Sistem değer vermese de bu emek senin cebinde duruyor. Yarın yurt dışı planı yaparsan, bölümünle ilgili ek eğitimler alırsan, dil çalışırsan, hepsinin zemini bu.

“Defolup gitmek istiyorum” cümlenin altında aslında güçlü bir tarafın var. Bu, pes etmek değil. Daha iyi bir hayat arama isteği. Bunda utanılacak hiçbir şey yok 🌍

Kısa vadede şunları düşünebilirsin:
Üniversitede bölümünle ilgili hocalarla konuş. Staj, proje, Erasmus, değişim programı, yurt dışı yüksek lisans gibi seçenekleri araştır 💻
Yurt dışı düşünüyorsan İngilizce ya da başka bir dil için küçük de olsa her gün düzenli çalış. 1 yıl sonra bile farkı ciddi hissedersin 📚
Askerlik konusunda da tecilli kalma süreni, mezuniyet sonrası seçeneklerini detaylıca araştır. Bazen bilgi sahibi olmak bile stresi azaltıyor.

Öfkene kızma. Bu öfke kalbinin adalet ve emek istediğini gösteriyor ❤️ Sadece bu öfkenin seni içten içe yakmasına izin verme. Kendin için minik de olsa adımlar planla. Bugün küçücük bir hedef bile yarın için dayanak olur.

İstersen bölümünü ve sınıfını yaz. Daha somut yol haritası konuşabiliriz ✨