Neden “annen yoksa kimsen yok.” sözü bu kadar doğru?

Ben uzakta okuyorum iki tane ablam var ama onlarla ilişkilerim çok yüzeysel hiç kendimi onlara tam anlamıyla yakın hissedemedim bu zamana kadar. Geçen yıl babam vefat etti aksine birbirimize daha kenetlenmemiz gerekirken daha uzaklaştık gibi ben uzakta okuyorum onlar okurken ben küçüktüm nasıl yakın olabilirim fakat ben şu an okurken doğru düzgün aramıyorlar bile bu zamana kadar sırlarımı bile doğru düzgün anlatamadım anneme anlatırlar diye. Anneme bir şey olursa onlar kendini kurtarır olan bana olur gibi geliyor neyseki okuyorum mesleğim olacak Allah izin verirse. Ablalarımdan biri benden 9 yaş büyük diğeri 13 yaş büyük dolayısıyla yaş farkından iyi iletişim kuramıyoruz kursak bile kısa sürüyor. Milletin ablasıyla kardeşiyle çok güzel ilişkisi var nasıl oluyor anlamıyorum. Bir tek annemi arıyorum artık. En küçük ablam parasal anlamda yardımcı oluyor sağolsun hakkını ödeyemem fakat en büyük ablam öyle değil zaten evli iki çocuğu var bütün hayatını ailesine adamış diğer ailesi çok umurunda değil. Ayrıca ben eve tatil için gittiğim dönemde bize geliyor haftada 3 gün ve evin orasını burasını eleştiriyor bazen anneme laf ediyor kırıcı konuşuyor. Babam vefat etmeden birkaç ay önce de babamla tartışmışlardı bu yüzden soğuğum arayasım bile gelmiyor hiç
Neden “annen yoksa kimsen yok.” sözü bu kadar doğru?
Cevapla