Birini beklemek mi ağır, yoksa gelmeyeceğini bile bile hala içten içe umut etmek mi?

İkisi de ağır ama ağırlıkları farklı yerden gelir. Birini beklemek yorucudur; zaman geçer, belirsizlik insanı tüketir. Yine de bekleyenin elinde küçük de olsa bir olasılık vardır. Bu olasılık, acıyı taşınabilir kılar ama gelmeyeceğini bile bile içten içe umut etmek daha sessiz ve daha derin bir ağırlıktır. Çünkü akıl gerçeği kabul etmiştir, kalp ise henüz vazgeçmemiştir. Bu çelişki insanı durdurur; ne gidebilir ne kalabilir. Umut burada iyileştirici değil, uzatan bir şeye dönüşür. Bu yüzden çoğu insan için en ağır olan, bitmiş bir şeyin içinde hâlâ yaşamaya çalışmaktır. Beklemek zamanla biter; ama umudu gerçeğe rağmen taşımak, insanı kendi içinde yorar.

Boşa bekleme ula hayat kısa değer vereni koy başinun üstüne vermiyenide at kuyudan köprüden çatıdan nereden istiyorsan oradan at da işte kaç yıl daha sağlıklı yaşacağız bilinmez bir söz vardır dün artık tarih oldu yarın ise bir bilmece ama bugün sana hediye bunun kıymetini bilmek gerekir ula😂