Ayrı eve cıkan birinin bu şekilde görüşme yapması mantıklı mı sizce?

Bunu mantık ya da mantıksız diye keskin bir yere koymak istemem çünkü sen bir keyiften değil, sıkışmışlıktan karar vermişsin. Destek görmeden büyümüş, yalnız kalmış, ayakta durmaya çalışırken çaresiz hissetmiş birinin yaptığı şeyleri ahlaki etiketlerle yargılamak kolay ama adil değil. Bu bir tercih değil, hayatta kalma refleksi gibi duruyor. Yine de şunu dürüstçe söyleyeyim, insan böyle durumlarda kendini koruduğunu sanarken uzun vadede daha fazla yük alabiliyor; gizlemek, yalnız taşımak, değersizlik hissi büyüyebiliyor. Kendini suçlama ama bunun seni nereye götürdüğünü de görmezden gelme. Daha güvenli, seni daha az inciten yollar mümkün ve sen bunu hak ediyorsun. Önemli olan buradan sonra kendini daha fazla hırpalamadan, yardım almayı da seçenek olarak görerek ilerlemek. Burada yanlış olan sen değilsin, yalnız bırakılmış olman.