Kaç yaşından sonra ayrı eve çıkmalı?

Yurtdışında 14-15 yaşında bile çıkanlar var, Türkiye’de ise üniversiteye başlayınca ayrı eve çıkıp bitirince aile evine dönüyorlar. 18-20 yaşında çıkılabilir, belli bir yaştan sonra aileyle yaşanmıyor. Türk anneler ve babalar çok kötü kalpli, çocuklarına çok zorbalık yapıyorlar; o yüzden reşit olur olmaz aileden uzaklaşmak gerekir. 30 yaş üstü ailesiyle yaşayan insan eziktir, hele bir de erkekse daha da eziktir çünkü erkeğin iş bulması, hayatını kurması daha kolay. Erkek taşını sıksa suyunu çıkarır; çünkü onlar için hayat daha kolay, olanak daha fazla, kendi hayatını kuramamıştır, kendi hayatında başrol olmak varken figüran olmuştur, birey olamamıştır, bağımlıdır. Hayatın zorluklarını evden hiç kopmadan, annesinin hazırladığı yemekleri yiyerek, babasının öğütleriyle geçiriyor. Kendilerine ait alanları yok, kendilerini ailelerine muhtaç ediyorlar, bir hayatları yok, hayatlarını kuramamışlar. Sanki yetişkin olmanın gerektirdiği sorumluluklar, evin kapısından içeri girmiyor. Kendi ayakları üzerinde durmak yerine, aileye yaslanmakta ısrar ediyorlar. İşte tam da bu yüzden, “ezik” olarak anılmalılar; bağımsızlıklarını evin duvarlarının arasında bırakmışlar. 30 yaş üstü ailesiyle yaşayan insan eziktir çünkü 30 yaşına kadar maddi anlamda yeterli düzeye gelmek gerekir. Çok genç olanların istisnalar hariç kendi gelirleri yok, bu yüzden aileyle yaşayabilirler ama yaş 27-28’i bulduysa artık evden gidilmeli.

Hayatının başrolünü oynayamayan, kendi hikayesini yazamayan eziktir.

Yalnız yaşayan kadınların başına bela geldiği de hikaye; 10 kişiyle yaşayan kadınlar da zarar görüyorlar. Bir sürü yalnız yaşayan genç kız var, hiçbir şey olmuyor; ailelerinden uzakta tek başlarına okumak için yaşıyorlar.

Neden 30 yaş diyorum? Çünkü 23-25 yaşlarında işe başlansa, 30 yaşına kadar yeterli maddi duruma gelinir ve gelinmesi gerekir.

Bu durumun ehemmiyeti dışarıda yaşayıp tekrar aile evine dönünce daha çok farkediliyor. Benim gibi üniden sonra 20lerinde dışarıda yaşamaya başladıysan aile evine dönünce aslında belli bir yaştan sonra ayrı yerde yaşamanın zorunlu bir şey olduğunu anlıyorsun. Bir kere çıkınca hep çıkmak istiyorsun. Ama gidince de özlüyorsun aile evine dönmek istiyorsun böyle paradoksal bişe. Ne seninle ne sensiz. Aynı şehirde iseniz ayrı ev çok iyi tabi ama gurbete gitmeden hangi ailenin yanindan ayrılabilirsin zor, ancak evlenirsen çıkıyorsun. Maddi gücün olsa bile kadın için imkansız gibi evlenmeden çıkmak Türk aile yapısında. Ama şunu söylemeliyim ki üniversite bitip çalışma evresine geçince helede birkac yıl geçtikten sonra aynı çatı altında yaşamak çok zorlaşıyor. Aileniz pamuk gibi olsa da bu böyle. Benim ailem mesela gercekten cok anlayışlı bir aile ama yine de her konuştukları batıyor bir yaştan sonra. Kaldıramıyorsun. Çünkü onlar seni hala cocuk gibi goruyor. Çünkü 50 yaşına da gelsen onların çocuğusun. Velhasılı üni bitince yavaştan ayrılınmalı bence. Bir de bence büyüksehirde yasiyorsaniz üniyi aile yaninda okumak daha güzel daha avantajlı. Çünkü 17,18 yaş da aile evinden ayrılmak için küçük. Para yetistirmek ayrı ders calismak ayri zor , kalacağın yer sorumluluklar ayrı sıkıntı. Çok erken aileden ayrılıyorsun onlarla geçirdiğin vakit sayılı hale geliyor bu beni üzüyor.

Yani erkekler için maddi koşullar dışında bu fikir yani ayrı eve çıkma çok rahat ama eğer ki kadınsan ayrı eve çıkmak gerçekten imkansız olabiliyor.
Bir kadın iki sebeple ayrı eve çıkabiliyor ya eğitimi vardır ya da evleniyordur onun dışında normal bakılmadığı için tabii aileden aileye değişiklik olabilir ama çoğunluk üzerinden konuşacak olursak bu imkansız gibi. Yaşla ilgisi yok o yüzden