Hiç sevilmeyen misiniz yoksa hep sevilen mi?

Bence her ailede bir çocuğunu sevmeyen anne baba var. Ve ben annemin beni hiç sevmediğini görüyorum. Resmen benle restleşiyor. Kendimi savunduğum an saygısız ilan ediliyorum. Ona sevgimi de yeri geldi paramı da harcadım ama beni sevmiyor. Sanki seviyorum dediği insanlara karşı beslediği o nefreti bana kusuyor. Diğer çocuklarına tapıyor da ben sanki üvey mecburiyeti gibiyim. Abartmıyorum sahiden. İçinden gelse beni evden kovar. Benim hayat hikayem onun için duyulmayacak şey ama en kirli geçmişten gelen kişileri çok seviyor ve ben hep beni görsün diye çok yoruldum. Siz içinizdeki nefretin sahibini nasıl bağışladınız? Ona karşı onlara karşı dolu dolu olan bu nefretim blokaj yaratıyor da hayatımın bolluğu bereketi benden kayıp gidiyormuş gibi.. siz kendinizi aile hikayelerinizde nasıl dinginleştiriyorsunuz?
Hiç sevilmeyen misiniz yoksa hep sevilen mi?
Cevapla