Çocukken canavarlara inanır mıydınız?

Hayır. Hatta dalgasını geçerdim. Çocukları yani kendi yaşıtlarımı 10, 15 belki daha küçükleri hatta. Parka toplar anlatırdım böyle korkunç, canavarlı hikayeleri. Altına işeyeni mi ararsın, ağlayanı mı... Ama deli gibi her gün gelip gene dinlerlerdi. Sanırım o zamanlardan önce de vardı ben de hikaye yazmaları 😂😂

Hiç sorma, işkenceci denilebilecek bir dayım var. Aramızda 7 yaş var, birlikte büyüdük, dayıdan çok abim gibi görürdüm. Her yere götürürdü (maça, havuza, gezmelere) ama en sevdiği şey tür korku filmi seyretmekti. Ne zaman korku filmi seyretsek, uykuyu bana haram ederdi. Yok saksı çiçeği beni yiyecekmiş, yok yatağın altında hayalet var, yok perdenin arkasında ruh emici var vs vs…. Yıllarca odamda TV’siz uyuyamadım. Şu an bile holde ışık açık kalır, odamın kapısı da açık 😒

Canavar değilde mumyalara inanıyordum. yani insanlar ölünce hâla mumyalanıyor sanıyordum. o da daha minicikken babamla mumya filmi izlemiştik. o filmden bayağı etkilenmiştim. Michelin lastiklerinin arabaları olurdu. ve üstündedeki resmi mumyaya benzetirdim :D O araba geçerken saklanırdım falan. annem yaramazlık yapan çocukları götürüyorlar derdi hkjj

Canavarlara inanmıyordum ama bir tane haber izlemiştim. Kalkan balığını haber değeri görsün diye insana benzeyen balık diye yutturmaya çalışmışlar ben onu gör bi kork çocuktum gece yatıyorum. Aklıma balık geliyordu yatağın altından çıkacak diye uyuyamıyordum 😂😂 hâlâ internette balığı görünce kapa kapa oluyorum