Kendime itiraf edemediğim bu durumla nasıl baş edeceğim?

merhaba arkadaşlar öncelikle ben 19 yaşında yıllarca içindeki o doğru gelmeyen histen kaçan birisiyim. ben maalesef kadınlardan hoşlanamıyorum ne yaptıysam olmadı psikiyatriste gitsem de olmadı olmayacakta. benim asla normal bir hayatım olmayacak asla. her konuda azınlık oldum ama her konuda , bari bu açıdan toplumun büyük çoğunluğu gibi olsaydım ama hayır allah beni bu konuyla da acı çekmemi istedi. yaşıtlarım olan arkadaşlarımın kız / erkek arkadaşları var normal bir hayat akışları var ve benle bu konuları konuştuklarında başımdan kaynar sular akıyor çünkü ben asla onlar gibi olamayacağım. kendimi hep akademik başarıyla avuturum. bu yıl üniversite sınavında 19 bininci olup yaklaşık %1 ilk dilime girdim. Tıp fakültesi yazabilirdim ama hayalim Cerrahpaşa tıp olduğu için sınava tekrar gireceğim. Şimdi çalışıyorum elbet bu süreç de bitecek ve seneye üniversiteli olacağım peki o zaman ne yapıcam beni ne oyalayacak kafamı neyle meşgul edeceğim.

bakın beni yanlış anlamayın ben homofobik değilim karşı da değilim, sadece her konuda farklı oldum bari bu konuda farklı olmasaydım. ben öyle bir yaşam tarzını kabul edemiyorum. ömür boyu yalnız yaşayıp yalnız öleceğim. ve benle yaşıt olan her bakımdan şanslı arkadaşlarımın bu konuda da şanslı olması beni mahvediyor , yaratıcıya çok sinirliyim çok kırgınım.

ne yapacağım kendime zarar vermeden yaşamımı nasıl tamamlayacağım

Güncellemeler
8 ay
ve ekleyeyim hep kendimi benim zaten başkasına ihtiyacım yok tıp okuyup insanlara yardım edip ölüp gideceğim diye düşünürdüm. ama öyle değilmiş herkesin birilerine ihtiyacı olurmuş.
Kendime itiraf edemediğim bu durumla nasıl baş edeceğim?
Cevapla