Küs olduğunuz arkadaşlarınızı nişanınıza veya düğününüze çağırırmıydınız?

Ben olsam çağırmazdım. Çünkü düğün ya da nişan gibi bir günde zaten her şeyin yolunda gitmesi için uğraşıyorsun misafirlerle ilgilenmek akışı kontrol etmek stres vs. yetiyor. Bir de küs olduğum güvenmediğim insanı çağırınca kendime ekstra yük eklemiş olurum. Düşünsene gelip güya gülücük dağıtacak ama ben biliyorum ki arkamdan konuşmuş. Onu orada görmek bana huzursuzluk verir, sürekli gözüm ona kayar. Belki belli etmem ama içimden neden çağırdım ki? diye geçiririm. Böyle bir günün anısı da bana temiz kalmaz gölgelenir. Bence en mantıklısı gerçekten yanında görmek istediğin insanlarla paylaşmak. Çünkü bir gün geliyor ve geçiyor sonra hatırladığında sadece yüzünü gördüğün kişiler kalıyor aklında. O yüzden ben iki yüzlülük yapan kimseyi çağırmazdım bana yapay ve gereksiz gelirdi.