Yaşadıklarımı unutamıyorum?

Küçükken annemin günlüğünü bulmuştum babam yüzünden beni sevemediğini yazmıştı çok agresifti üstüm toz olsa döverdi istedigi bisey olmasa en ağır lafları kullanırdı sarılsam iterdi ortalık yerde aşağılardı arkadaşlarım sokakta oynarken bana tüm evi bayram temizliği yaptırıp beğenmez bağrınırdı babamı doldururdu kendi kardesleri annem hastanede yatarken tatile gitti ben yaninda oldum elimden geldiğince yinede değerim hiç bilinmedi ailecek bi yere gidilse onlar bir araba ben başka arabayla giderdim abartarak millete benim dedikodumu yapardı yıllarım boyle gecti evlenip kurtulmak istedim balayımda ameliyat oldum dedi apar topar döndüm yanına kabul etmedi bi gün aradı kavga ettik baban kendini asti koştum gittim bi gün aradı ben inthar edicem annesizliğe alış günlerce acı çektim en son bana ambulansla hastaneye kaldırıldığını böbreklerinin iflas ettiğini ameliyatla böbreğini alacaklarını ama çok yaşamayacağını söyledi ben ağlama krizine girdim sonrasında birden baban her şeyi itiraf etti yatağın ortasında fotoğrafların var kafa dalgınlığıyla olmuş dedi gibi şeyler dedi babamla iletişime geçemedim aradığımda alıp bana küfürler etti eşim ne olduğunu sordu yalanlar dizdi benim deli oldugumu ve ona iftira attığımı söyledi eşim telefonla konuşurken yanımda olduğunu ve herseyi duyduğunu söyleyince canımı yakmak icin söylediğini ve başardığını benim bi annen babam olmadığını yakınına gidersem katl olacağını söyledi uçurumun ucunda bulmuştum bi kere onu perisan oldum orada 1 saatten fazla babamın gelmesini bekledi beni umursamadan üstünde benim ceketim vardı hiç giyemedim onu sonrasında beni herkesten koruduğunu idda ediyor ben koca dünyaya bile sığamadım çicek dolu bahçeleri izleyen kuraklıktaki dikenli bi çalı gibi hissediyorum kendimi ben hiçbirini haketmemiştim