Hayatım boyunca hiçbir şeyi kolay elde etmedim. Çok yakın bir arkadaşım var, ona "F" diyeyim. O, istediği her şeye sanki tek bir lafla ulaşabiliyor. Bu bir kıskançlık değil; aksine, onunla hep gurur duydum. Ama içimde bir yerlerde de bu durum beni çok yoruyor. Çünkü bana her şey her zaman daha zor geldi. Benim mutlaka fazladan çaba göstermem gerekiyor Küçük görmek değil niyetim asla ama daha iyi bir bölümde okudum, daha iyi bir üniversiteye gittim, ailemin imkânları da onunkinden daha iyiydi. Ama yine de, hayat bana hiçbir şeyi oturduğum yerde vermedi. Ne istediysem çok emek harcamam gerekti. O ise tek bir söz söylüyor, bir bakmışım önü açılmış. Bu adaletsizlik gibi geliyor bana. Ben yazları ailemle bahçede çalışıp harçlığımı çıkarmaya uğraşırken, o ortalama bir puanla torpille işine yerleşti. Belki şanstır, belki başka bir şey... ama ben kendi kendime hep şunu soruyorum: Benim suçum ne? Neden bana bu kadar zor? Artık çok yoruldum. İçimde hep bir çaba, hep bir mücadele... Ama karşılaştırınca, onun kolayca elde ettikleri benim kalbime bir yük gibi oturuyor
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer