Neden bu kadar şansızım?

Şükretmek gerek ama benim hayatim o kadar karışık ki... Nasıl anlatsam. Babam beni daha doğmadan terk etmiş, bana hiç sahip çıkmadı. 20 yaßimda babami ben gorneye gittim, daha soyadını bile taşimiyordum. Uvey babamin soyadini tasiyordum. 20 yaşimda ilk defa sevgilimi desem ne desem bilemedim. En doğrusu 20 yasimda ilk defa beni seven biri çiktigini sanmistim. Bu kişi evliydi, bana evli olduğunu ve eşiyle zorla evlendirildigini, eşini secmedigını ve aralarında hiçbir sey yasanmadigini soylemisti. Bende nasil olsa esini sevmiyor, beni ilk defa seven biri cikti deyip onunla sevgili olmistum. Zamanla gercek yüzunu gordum. Anlattıklarinin hepsi yalanmış. Eşi bana herseyi anlatti birde karisina ben seni aldatmadim, o kiz mafya demis. Karisina yalvarmis bosanmayalim diye. Benide kandirmistı. Her neyse ailemde az domuz degildi, buyuk dayım evliyken gitti baska kadinla birlikte oldu, karisini ve cocuklarini birakip o kadinla ayni evde yasadilar. Şu an evliler. Sonra dedem oz dedem gidip b*ld**ziyla birlikte olmuş. Anannemle dedem anlasamadiklari için ayri evlerde yasiyorlardı. O sirada anannemde bizim apartman komsusunu evine alıp aynı yatak odaina yatiyorlardi. Anaannem şu an baska birisiyle evli. Komşusu da baskayla evlendi. Anannemim ablası yillardir baska adamla nikahsiz yasadi. Annem ben kucukken benim okudugum okulun ogretmenlerine müdur yardimcilarina aşik oldugunu bize soylerdi. Ailem her sey yaparken bana gelince hepsi ahkam kesildi. Bunlar geçmişte olsn seyler ama bana kötü yansidı. Ben ne kadar şansiz insanım