Çocukken ne güzeldi değil mi ağlıyorum?

Annem çorba yapardı yerdim. Düşünmezdim. Şimdi yediğim yemekler sayılıyor. Büyüdüğüm için mi annem öldüğü için mi bilmiyorum. Babam da üvey karı da öyle. Büyüdüğüm için diye düşünüyorum sonuçta annem çalışmıyordu o da babam gibi birinin eline bakıyordu maalesef. Yani sıkıntı taa annemi okutmayan dedemde. Ya da düzende. Erkek olacaktım bu hayatta. Okumama laf edersin yemek burnumdan gelir. Zaten ölsem üzülmeyecekler orası kesin 1 2 timsah gözyaşı tamamdır. Kaç gündür açım ama yediğim zehir olduğu için şikayetçi değilim ikisi de aynı. Evlensem aynı haltla karşılaşırım iyi biri olsa hepsi birlik olup onu da burnumdan getirirler. Bazı günler bugün gibi sadece dua edip uyuyorum günleri atlatmaya çalışıyorum. İnşallah bir şeyler olur artık. Halinize şükredin.

Çocukken ne güzeldi değil mi ağlıyorum?
Cevapla