Sürekli cocuguna bakan baba?

Ben calisan bir erkegim. Yurt disinda ögretmenlik yapiyorum ve iyi bir maasim var. Bunun disinda muzisyenim. Ayda bir kac konser yaparak o sekilde de yan gelirim var. 3 bucuk yasinda bir kizim var. Ve bakildiginda haftanin 4 günü de isten sonra cocugu kresten alip bazen uyutana kadar ben bakiyorum. Yemek yediririm, yikarim, bir annenin yaptigi her isi yaparim. Hatta 3 yasinda kizimi alip türkiyeye memleketime tatile bile geldim annemlerin yanina. Haftasonlarinda da cocugu alir gezmeye götürürüm gücüm kaldikca. Zaten kizim bana cok bagli. Genelde benim ona yemek yedirmemi, ya da giydirmemi istiyor. Ya da benimle kalmak istiyor. Fakat bu noktada soru su: ben fiziksel ve ruhsal olarak cok yipraniyorum. Cünkü yorucu bir isim hatta iki isim var. Ve bunun üzerine cocuk bakimini da en az yüzde 50 ben üstleniyorum. Bu bazen yüzde 50den fazla bile oluyor dönem dönem. Fakat esim görev dagiliminin esit oldugunu söylüyor ve hep kendisinin ne kadar kötü durumda oldugundan bahsediyor. Kendisi 3 sene annelik izni yapti, simdi günde 4 saat calisiyor. Onu da. ögleden sonralari. Bu yüzden ben cocugu isten sonra kresten alip bakiyorum. Kazandigi parasindan da aile ekonomisine en fazla arada yiyecek icecek alarak katkida bulunuyor. Diger evin bütün masraflari bende. Fakat konusmaya calistigimda ben borclu cikiyorum. Yemek yaptigindan, evi süpürdügünden bahsediyor. Ama vücudum artik dayanmiyor. Isten sonra özellikle aksam 9a kadar cpcuk bakip sabah 5bucukta yine ise gittigimde ve isten cikinca yine cocugu alip baktigimda tükenmis oldugumu hissediyorum. Siz ne düsünüyorsunuz? Fikirlerinizi merak ediyorum.

Sürekli cocuguna bakan baba?
Cevapla