Yalnizim kimse destek cikmiyor?

Öz babamla pek gorusemiyorum gorussem bile bana anca arkasi olmayan laflar soyluyor sen universiteye git ben sana bakicam diyor her zaman arkandayim diyor sen benim oglumsun diyor diyorda diyor bu arada üvey babalarla büyüdüm neyse kendim para biriktiriyorum universite icin tablet alicam kucuk bir miktar kaldi istedim onda bile destek cikmiyor tabiki insanlik hali yoktur durumlari kotudur ama bu 1 degil 2 degil 3 degil hep ayni seyler ustelik kendisinin dukkani var ve gayet iyi para kazaniyor biliyorum :) anlam veremiyorum istemiyorsa beni ben zaten onla bu yasima gelmedim ama oyle biseyde demiyor sorsam hep arkamda yanimda o benim babam bu hayatimdaki sorunlardan birisi ikincisi abim kendisiyle karin kardesiyiz babalarimiz farkli ama hep bana oz kardesim gibi davranirdi ben kucukken o uzmancavustu yani gorusemezdik kucuklukten aramizda abi kardes bagi olusmadi uzun sure uzman cavusluk yapti sonra birakti muglaya yerlesti dukkan acti yilda 2-3 kere anca gelir oda sozde geldiginde sen benim kardesimsin ben senin velinim öz abinim benden herseyi isteyebilirsin daha motor isticeksin onu alicaz universite okucaksin benim dukkanda calisirirsin her sekilde yanindayim diyor isi yogun bir is biliyorum durumlari kotu biraz galiba emin degilim su an tarih 2 eylul en son 10 agustosta yazdim goruldu atdi 20 de yazdim goruldu atdi bugun gene yazdim hala bakmadi ondanda yardim isticektim parayi tamamlama konusunda konussak arasam sozde hep yanimdalar beni seviyorlar dedemlerle gorusmuyorum zamaninda anneme yapmadigini birakmadiklari icin dayim uzakta teyzemlede ara sira gorusuyorum arkadasim yok 2 aydir tek basima gezip oturuyorum uzerimde psikolojik yuk cok agir annem ve uvey babam harici kimseyle gorusmuyorum resmen su anki uvey babam iyi biridir bu arada lisedeki arkadaslarima yazdim bana bir daha yazma dediler :) ustune abimle derin bir bagimiz kucuklukten beri olmadi simdide resmen 1 ay olucak bana yazmiyor bakmiyor aramiyor oz babamda surekli anlatip konusuyor ama icraati yok kendimi guvensiz hissediyorum maddi durumumuz ortalama denilebilir belkide dusuk orta diyebilirim ben universite gidicem gercekten abim babam arkamda olucakmi ki? olmucaklar gibi ya artik annemde hak veriyor bana ama bilmiyorum kucuklukten beri okulda zorbalik gormustum 10 sinifa kadar annemede anlatmazdim oz babam olsaydi veya abim yanimda olsaydi belki anlatir rahatlardim cok garip bir yazi oldu icimi doktum bu yaziyi okuyan olur mu bilmiyorum biraz rahatlamak istedim sanirim umarim birgun kendi babam ve abimle derin baglar kurup arkamda daglar gibi babam abim var diyebilirim.