Selam,
Dün hayatımda hiç beklemediğim bir şey yaşadım. 24 yıl sonra, 49 yaşındaki annem karşıma oturdu. Bana bakıp, “Ne dersem beni reddedersin” dedi. O an içimden gelen tek şey şuydu: “Sen çok iyi bir annesin. Her ne olmuş olursa olsun, yanlışına da doğrusuna da destek olurum.” Çünkü gerçekten öyle hissediyordum.
Ama annem çok utanıyordu, yüzünden belliydi. Sonra bana hayatında ilk kez, 6 yaşındayken aşık olduğunu anlattı. Aşık olduğu kişi bir kızmış. Yıllar içinde başka sevgilileri de olmuş, hatta biriyle birlikte kaçmayı çok istemişler ama annem ailesine bunu yapamamış. 1990’larda Anadolu’nun küçük bir köyünde büyümüş… Böyle bir şeyin asla kabul görmeyeceği, insanların anlamayacağı bir ortamda. Ve gerçekten de öyle olmuş. Tüm ailesi onu dışlamış, yalnız bırakmış.
Sonra sırf ailesinin hatırı için babamla evlenmiş. Biz doğduktan sonra kendini tamamen bize adamış, duygularını ise derinlere gömmüş. O yıllarda babam annemi çok dövüyormuş. Annem ailesinden yardım istediğinde “sen yalan söylüyorsun” demişler. Çünkü gözlerinde annemin tek suçu l” olmasıymış. O yüzden sırt çevirmişler.
Yıllar sonra annem babamdan kurtuldu. Biz —abim, annem ve ben— birlikte normal bir hayat kurduk. Ve ben dün, hiç aklıma bile gelmeyecek, asla fark etmediğim bu gerçeği öğrendim. Abim hala bilmiyor, ona söylemeyeceğiz de.
Şimdi kafam çok karışık. Eğer sizin anneniz yıllar sonra gelip böyle bir şey anlatsaydı, ne yapardınız? Anneme nasıl davranacağımı bilmiyorum. İçimde değişik bir his var…
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer