Siz benim yerimde olsaniz ne yapardiniz? evlilik nasil gecerdi?

Icimi dokmek icin yaziyorum bunlari, gercekten evliyim ama kimsem yok. 1 sene once evlendim ailem evliligimi kabul etmesine rağmen onun istedigi şartlarda evlenmedim diye beni butun ailem dugun gunumde 10 dk durarak yetim gibi ortada biraktilar ve ben kendimi cok yanliz hissettim eşim olmasina rağmen beni evliligimizin yarim senesi umursamadi bile. Butun herşeyi kendi emeklerimizle yaptik ailelerden hic bir katki olmadi ve ben zaten hic bir altin ve başka birsey istemedim eşimin ailesinden cunki durumlari yok. Ben kredi altina girdim evimizi kurmak icin ve eşim benim uzerime altindan kalkamicam borclar acti. 1 sene boyunca calisip her kuruşumu ödemelere verdim ve son nokta Şu an depresyon. Eşim yarim sene sonra beni psikolojik baskilar altinda biraktigini ve ben calismama rağmen evin isleri felan derken zaten cok yorgun oluyordum bana ilgi vermiyorsun diye huzursuzluk cikariyordu… ve bunlari dedigim gibi yarim sene sonra idrak etti… seviyor beni biliyorum ama huzursuzluk, kendini acindirma, empati yoksunu, herseyi inkar etme, yalan… biktim artik. Yaptiktan sonra özur dileyip agliyor ama ben artik dayanamiyorum, drama yapiyor her kucuk konuya ve benim sergilemedigim tepkileri yapmisim gibi soyluyor. Enson ufak birseyden drama yaratti oda şoyle yaptigim yemekleri begeniyor yiyor sonra diyorki ben pilav istemiyorum ben salca yemekleri istemiyorum felan filan pekiya ne yapiyim diyorum fark etmez diyor, bende soylersen yaparim dedim cunki artik ne yapicami bilmiyorum hic birseyi yemiyosun dedim şoyle ben herseyi yiyorum, sonra carpitiyor iste neymis karnim agriyor yok soyle boyle. Hic birsey yemiyor artik ne yapicami şaşiriyorum…. Ve bunaldim artik her defasinda sinirlerimi bozup ozur dilemesinden. Borc altindayim, seviyor beni bende onu ama hersey sevgi degil. Bazen ayrilsammi diye cok kez dusundum ama ailemede gidemem, nasil yapicam bilmiyorum? Yardimi olan?