Çirkin olduğum için yıllarca kendimi kullandırdım kendimden iğreniyorum?

Her dey lise ikide başladı ben iri gözlü zayıf ve çirkin bir kızdım ve çok utangaçtım. Okulda kurbağaya çıkmıştı lakabım picin biri yüzünden.

Bu yüzden çok asosyal biri oldum sürekli okulu asıp evde anime izliyordum internetten insanları konusuyordum.

Sonra internetten bir çocukla tanıştım benden dört yaş büyük baya samimi konusuyodu benle ama ben ona abi diyodum. İşte sürekli muhabbet ediyoduk sonunda yüzümü görmek istedi baya ısrarcı oldu kabul ettim çok güzelsin dedi ki kendi baya yakışıklıydı. Benimle çok flörtôz konusuyordu sonra sevgili olduk benimle buluşmak istedi buluştuk falan aylarca ve ilk onunla oldu. Sonra ilgi çok hoşuma gitti onun arkadaşı vardı onunla da beraber oldum ve o sevgilim dediğim adam da hiç sorun etmiyodu. Bana ilgi gosteriyolardi ben de onlarla birlikte oluyodum ikisiyle de.

Sonra bi gün annem beni takip etmiş beni yakaladı rezil etti evde babam dövdü ben de ergenlik işte onlara inat daha fazla kişiyle birlikte olmaya başladım ortalık mslı oldum benim adım çıktı benim yüzümden önce Ümraniye'den zeytinburnuna taşındık sonra beni zorla babannemin yanına Niğde'ye gönderdi babam.

Dedem de istemedi beni başta bela diye ama babaannem beni uslandirdi pamuk gibi çok güzel bir insan bana temizligi ogretti namusu aileyi ve en önemlisi dini öğretti şu an 21 yaşındayım tesettürlüyüm ibadet ediyorum sürekli babannemin sözünden çıkmıyorum. Ama ben hem babannemden hem ailemden çok utanıyorum. İki yıldır hiçbir şey yapmadım ama vicdan azabı çekiyorum kendimi iğrenç çöp gibi hissediyorum.

Nasıl geçecek bu hisler?