Gençler her yerde yaşlı insanlara yer vermek zorunda mı?

Şu konu tam bir safsatadan ibaret. Hiç bir yaslı sırf size garez olsun diye tam işe gidiş-çıkış saatini, okul gidiş-çıkış saatini takip ederek veya sırf otobüsler belli yaş üstüne bedava diye otobüse binip ordan oraya gezmez. Ben sizin şahsınızı hedef alamam tabi ki ama bu tür durumlarda insanlar kötülüğü sıradanlaştırmak ve meşrulaştırmak için ya bir gerekçe yaratıyor ya da istisna sayılabilecek bir hadiseye odaklanarak “ama o da böyle yaptı” diyebilmek adına bunu kendisine bir mevzi haline getiriyor. Meşhur avam psikanalizcimiz Freud’un “vicdan kendi iç dünyamızda gerçekleşen bir durumun dışımızdakilerce onaylanmayacağının iç dünyamızca bilinmesi durumudur” tespiti bize insanların neden kötülüğü sıradanlaştırma ihtiyacı duyduğu hakkında bi fikir de verebilir.

Aynı yazıyı mı okuyoruz emin olamadım. Yapılan basbayağı genellemeye “genelleme yok” demenin tuhaflığı bi tarafa; bi kriter belirlemek için zaten bi genellemeye ihtiyaç duyulur. Benim genellemede bulunduğum kanısına verdiğim cevabın neresinden vardınız bunu da anlamak isterim. Aksine iyilik ve merhamet büyük emekler ve doğası gereği karşılık umulmayan hasletlerdir. Bunda bir karşılık ummak veya bir gerekçe aramak iyilik ve merhametten peşin olarak vazgeçmektir. Ben bu tür durumlarda insanların iyilikten vazgeçmelerine geniş çerçevede bir değerlendirmede bulundum.

Yaşlıların aldıkları yaş miktarının onları toplumun ve hayatın doğal akışının birer aktörü oldukları gerçeğini değiştirmeyeceği başka bir husus gençlerin içinde bulunduğumuz kültür ikliminin bizlerde oluşturduğu etik ve ahlaki ölçüler doğrultusunda onların dezavantajlı bireyler olabilecekleri düşüncesiyle umarsız iyilik göstergesi sunmaları başka şey. Eğer sizin varsayımınızla hareket etmeyi olağan kabul edeceksek dünyayı ısrarla kötülüğün hüküm sürdüğü bir alem olarak insanlara lanse eden ve yarattıkları korku ve panikle yarattıkları tam bir survivor ortamında kendi menfaatlerini beslemeye çalışan zümrelerin öğretilerine de boyuna eğmiş oluruz. Bu tam bir cinnet halidir ve cinnet iyi sonuçlar dogurmaz

Ben haklı olmak gayesiyle değil anlamak ve anlaşılmak gayesiyle konuştum. Yazımın muhtevasında somut kritikler mevcutken bunlardan bilhassa uzak durup farazi durumlar ve bir çeşit sanrı etrafından dolanmak tartışma kültürüne ait bir davranış da değildir. Ne herhangi birine had bildirmek ne herhangi biri tarafından had bildirilmek gibi bi Arzum da yok.

Sağlıklı olmayan ebeveynlerle bu ebeveynlerin yarattığı cinnet halindeki gençlerin kahramanları oldukları kaos halinin doğurduğu iyiliğe ve güzelliğe dair ön hükümlü tedbir refleksinin sağlıklı olmadığı, genel çerçevesini izah etmeye çalıştığım bu karmaşanın yukardaki değerlendirme ve davranış biçimlerine ön verdiği ilişkilendirmesi anlaşılması çok zor bir ilişkilendirme olmaması gerek.