Zaman neden bu kadar acımasız?

Ben çocukken penceresi bile olmayan müstakil bir evde (tamam tamam gecekonduda doğdum) babannemlerden kalmıştı hayatımın en güzel dönemleri o evde geçti çok özlüyorum evi mi, insanları mi , çocukluğumu mu bilmiyorum ama az önce çok özlediğimi fark ettim. O dönem tuşlu telefondan evi videoya çekmiştim telefon bile kayıp olsada izlesem sokaktaki kedilerini beslesem , erik agacina çıkıp cebiz agacinin gölgesinde serinlesem. şimdi oraya rezidans dikiyorlarmis önünede havuz koyacaklarmis çocukken olsa buna sevinirdim ama şimdi için çok buruk hiçbir havuz benim erik agacimin yerini tutmayacak.

Zaman neden bu kadar acımasız?
Cevapla