“Yakın bir arkadaşımı evime aldım ama geçmişimiz yüzünden çok zorlanıyorum, bu normal mi?

Ben 21 yaşındayım, yurt disinda dogdum buyudum orada yasiyorum (lutfen ona gore yorum yapin) hukuk öğrencisiyim, aynı zamanda online bir işim var ve oyunculuk yapıyorum. Sürekli seyahat halindeyim, çok az uyuyorum ve neredeyse hiç evde kalamıyorum.

Yakın zamanda kendi evime taşındım. Bu ev, atımın da olduğu, huzurlu ve özel bir yer. Evde bana yardımcı olan birisi de kalıyor. Ama ben genelde evde olmuyorum.

Sağlığım iyi değil; ağır demir eksikliği ve kansızlıkla mücadele ediyorum. Sektörümde zayıf kalmak konusunda çok baskı var. 1.58 boyundayım ve 53 kilo civarındayım ama hâlâ kilo konusunda eleştiriliyorum. Çok hareket halindeyim, düzgün beslenemiyorum, genelde sadece 2-4 saat uyuyabiliyorum.

Yaklaşık bir yıl önce yakın bir arkadaşımla (23 yaşında) büyük bir tartışma yaşadık. Tamamen onun hatasıydı. Bir yıl sonra özür diledi ama ben cevap vermedim; çok geç kalmıştı. Sonra, o seyahatteyken hastaneye kaldırıldı ve ben acil durum kontak kişisi olarak gösterilmişim. Ne olduğunu bilmiyorum ama onu orada bırakamazdım. Her şeyi ayarladım ve evime getirdim. Öğrenci yurdunda kalmak istemediği ve ailesi hasta olduğu için onları zor durumda bırakmak istemedi.

Dört gün oldu ama ben evde sadece iki kere, o da birkaç saat kalabildim. Geldiğim ilk gun ona gittim baktım iyidi bana "ne oldugunu nasil oldugunu sormicakmicsin öyle kolay evine aldın niye dedi" bende "iyi geceler" dedim ciktim. Ertesi gun zaten erkenden ucagim vardi ancak 2 saat uyudum. O sakin, saygılı, hatta kahvaltı bile yaptı (benim zamanım olmadığı için ben yemedim). Ama evimde biri olduğunu bilmek, geçmişte yaşadığımız olayların hala konuşulmamış olması beni çok rahatsız ediyor. Bu durum beni duygusal olarak çok yoruyor.

O tıp okuyor ve ben onun benim ne kadar kötü durumda olduğumu fark edeceğinden korkuyorum. Anksiyete ve panik ataklarla mücadele ediyorum.

Hala onu önemsiyorum, hayatımda olmasını istiyorum ama aramızdaki meseleler çözülmedi ve şimdi evimde kalması her şeyi karmaşıklaştırıyor.

Onu evden kovmak istemiyorum ama artık kendi alanımda kendimi güvende hissetmiyorum.